Mislukte bruiloft met humor van twijfelachtig allooi

Hij zit in zijn zwarte pak te rommelen met zijn mobieltje, zij zit in haar bruidsjurk verveeld aan zijn zij....

Regisseur Eric de Vroedt heeft Bruiloft, een zomerproductie, gebaseerd op Burgermansbruiloft van Brecht uit 1919. Een satire op de burgerlijkheid die de auteur om zich heen zag. De voorstelling volgt in grote trekken het origineel, al is de tekst flink bewerkt om het geheel herkenbaarder te maken en meer van deze tijd.

Het is een erg realistische en soap-achtige voorstelling geworden. De moeder van de bruidegom draagt telkens nieuwe bladen aan met drank, hapjes en taart, om maar te benadrukken dat de veertig genodigden ontbreken. ‘Was er wel een goede routebeschrijving?’, vraagt de bruidegom zich af. Nu moeten ze het met elkaar doen. En dat lukt niet al te best. Door de drank gaat ieder zich op zijn manier flink te buiten.

De moeder van de bruidegom (Jara Lucieer) is een toonbeeld van onderhuidse geiligheid waaraan ze zich onverwacht overgeeft. De moeder van de bruid (Margien van Doesen) kan over niets anders kan praten dan over de kanker van haar gestorven man. De bronstige vriendin van de bruid (Karlijn Smit) zakt onophoudelijk door het zelfgemaakte meubilair terwijl de drankzuchtige vriend van de bruidegom (Casper Gimbrère) daar tussendoor laveert.

De afgehuurde voetbalkantine is heel wat sjofeler dan het kasteel dat eerst de bedoeling was. De zalm is van de Aldi, net als de champagne. Langzamerhand komen we er achter dat de bruid ook nog zwanger is van een ander.

De Vroedt is een serieus regisseur die met zijn Mighty Society-project de Nederlandse samenleving wil portretteren. Maar een luchtig, kluchtig tussendoortje als dit is niet zijn sterkste punt. Bruiloft mist tempo, de verveling wordt oeverloos uitgemeten, de grappen zijn krachteloos, de humor van twijfelachtig allooi. Dat maakt steeds duidelijker dat het aan inhoud ontbreekt.

De gasten zijn typetjes, van wie je niets meer te weten komt dan wat cliché’s. Het is van een treurigheid waardoor je zelf alle gevoel voor humor verliest. Van het publiek dat toch in het publiciteitsmateriaal wordt uitgenodigd een bruiloft mee te maken, wordt op geen enkele manier gebruik gemaakt. Na afloop kun je hoogstens besluiten nooit meer te trouwen, zelfs nooit meer naar een bruiloft te gaan.

Marian Buijs

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden