Recensie Minding the Gap

Minding the Gap is een slim opgebouwd, prachtig portret van skateboarders in hedendaags Amerika (vijf sterren)

Bing Liu laat zien wat skaten kan betekenen voor buitenbeentjes uit de Amerikaanse onderklasse. 

De crew uit Minding the Gap. Beeld FilmMagic

Bing zei nooit zoveel tegen z’n skatevrienden. De introverte, wat magere Chinees-Amerikaanse jongen was de filmer van het groepje jongeren in Rockford, Illinois. Altijd in de weer met z’n camera, verzamelde hij het soort opnamen dat we kennen uit skatevideo’s: trucjes, stunts, grappen en de eeuwige strijd met beveiligers in uniform, die het skateboarden in de openbare ruimte zo zelden gedogen.

Zo begint de documentaire Minding the Gap, die eerder te zien was op Idfa en genomineerd werd voor een Oscar. Een slim opgebouwd, voortreffelijk portret van een drietal bevriende skateboarders in hedendaags Amerika. De jongens groeiden op in de industriële rust belt van Amerika, waar de banen schaars zijn en de criminaliteit hoog.

Razendsnelle camera 

Bing Liu – de regisseur – zien we eerst een poosje niet. Hij ís de camera, die in volle vaart achter de rest aanzoeft, al filmend. We maken kennis met de onverschrokken dakdekker Zack, een ongeleid projectiel. En afwasser Keire, de schuchter lachende jongen die zo anders is dan z’n straatstoere broers, en die al  jong aansluiting vond bij de skateboarders. Vergeet niet dat je zwart bent, waarschuwde zijn vader. De drie jongemannen kregen elk – zo leren we gaandeweg – op jonge leeftijd te maken met gewelddadige vaders. Nu staan ze op de drempel van volwassenheid, zonder een voorbeeld te hebben van hoe je dat eigenlijk doet, volwassen zijn.

In zijn documentairedebuut dringt Liu door tot het gemoed van z’n vrienden, om vervolgens ook zichzelf bloot te geven, stukje bij beetje. Hij heeft een doel: de film, die ooit spontaan begon, moet hem nu antwoorden gaan verschaffen. Waarom hingen ze al zo jong zo vaak op straat? En hoe moeten ze nu verder? Liu begint vragen te stellen, wil niet meer enkel registeren. Ook zijn eigen moeder hoort hij uit, in een klassieke interviewopstelling. Waarom beschermde ze hem niet tegen die stiefvader? Als de in alcohol vluchtende en met z’n vriendin ruziënde Zack jong vader wordt, en het geweld van generatie op generatie lijkt over te springen, filmt Liu ook de pijnlijke momenten. Het voelt nooit opdringerig of ongepast.

Even geen volwassenen

Het is Minding the Gap niet te doen om het (fraai gefilmde) skaten op zich, maar de film belicht wel het bijzondere sociale aspect ervan; een toevlucht voor jongeren die op een of andere manier niet aarden; de buitenstaanders. Een sport zonder competitie, zonder volwassenen die toezien op de regels of je zondags langs de lijn aanmoedigen.

Bing, Keire en Zack, de drie jongens uit de lagere klasse, opgegroeid en beschadigd in gebroken gezinnen. Kunnen ze het zelf beter doen? Kan een film daaraan bijdragen?

Het antwoord is Minding the Gap, een juweel van een documentaire.

Minding the Gap,
Documentaire, 5 sterren
Regie: Bing Liu
93 min. In 29 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.