Miki, Yossie, Megalamandira en Minnalouche

Z o eenvoudig kan het dus zijn, het bedenken van een volgend boek...

Jeffrey Masson publiceerde eerder Wanneer olifanten huilen, een onderzoek naar het gevoelsleven van dieren, en Honden liegen nooit over liefde, over het gevoelsleven van honden. Nu moest het maar eens gaan over het gevoelsleven van de nummer twee in de toptien van populaire huisdieren, vond hij. Hij kocht vijf katten, las zich in en vroeg vrienden en bekenden naar interessante ervaringen met hun poes. Een leuke close-up van een rode kater op het omslag en er was een nieuw boek, getiteld De negen emotionele levens van katten.

In zijn inleiding probeert Masson critici vóór te zijn door zelf maar meteen de voor de hand liggende vraag te stellen: waarom in godsnaam nóg een boek over katten? 'Omdat er in alle boeken die ik over katten heb gelezen iets ontbreekt: een serieuze beschouwing van hun emotionele complexiteit.' En voor wie dan nog niet om is: de Amerikaan is ervan 'overtuigd dat katten bijna een en al emotie zijn'.

Masson heeft de poezenemoties in negen hoofdstukken ondergebracht: van narcisme tot nieuwsgierigheid. Dat suggereert dat je een wetenschappelijk verantwoord werk in handen hebt, wat nog eens wordt versterkt door de nadrukkelijke vermelding op de achterflap dat de auteur een PhD in Sanskriet heeft. Maar zodra je begint te struikelen over zinnen die beginnen met 'ik denk', 'volgens mij' en 'ik geloof', weet je genoeg. Uit het hoofdstuk over liefde: 'Ik heb nog steeds de indruk dat katten meer op elkaar gesteld zijn dan op mij.'

De negen emotionele levens van katten is gewoon het zoveelste boek vol poezenanekdotes: gezellige verhalen over katten die hun baasje troosten of proberen te waarschuwen voor gevaar, over katten die zwemmen en over een hotelkat die met de lift gaat en alleen op de derde verdieping uitstapt.

De schrijver woont met zijn vrouw Leila en twee zoontjes op een afgelegen plek aan de kust in Nieuw-Zeeland en heeft een subtropisch regenwoud als achtertuin. Het aardigst is Massons beschrijving van hoe hij daar samenleeft met Miki, Moko, Yossie, Megalamandira en Minnalouche. De dieren vergezellen hem tijdens strandwandelingen - 'Wandelen is absoluut interessant voor ze. Het verbetert de kwaliteit van hun leven' -, hij rijdt ze rond in een kruiwagen en maakt met een kat een tochtje in zijn kayak. Eigenlijk kan hij over niets anders praten.

Masson had het beter bij een beschrijving van zijn eigen katten kunnen laten, maar kennelijk durfde hij dat niet aan. Jammer, want hij schrijft heel liefdevol over ze.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden