Review

Mijn grote appartement heeft op elke bladzijde een cliffhanger

Goed nieuws voor de Nederlandse liefhebbers van Christian Oster (1949): een vertaling van zijn bekroonde roman Mon grand appartement uit 1999.

Net als de novelle In de trein van een paar jaar geleden begint dit verhaal met een tas. Luc Gavarin staat voor zijn appartement en merkt dat hij zijn tas kwijt is, met zijn huissleutels erin. 'Bij gebrek aan completere zelfdefinitie is het zelfs niet overdreven te stellen dat (...) ik een deel van mijn tas was geworden. Kortom, dat ik volgens mij geheel in mijn tas besloten lag.'

De schrijver laat zijn antiheld op de meest alledaagse wijze de minst logische keuzes maken. Het resultaat is een boek met op elke bladzijde een cliffhanger.

In plaats van een slotenmaker te bellen, brengt hij de nacht door in een armetierig hotel. In plaats van zijn ex-vriendin, uit zijn leven verdwenen op dezelfde dag als zijn tas, zijn sleutels terug te vragen, maakt hij een afspraakje met een vrouw van tien jaar geleden. In het zwembad. Terwijl hij niet van zwembaden houdt. Die vrouw ziet hij niet. Maar wél de vrouw van zijn leven. Die hij de volgende dag bijstaat tijdens de bevalling van haar kind.

Die lege, zoekgeraakte tas is inderdaad een juiste metafoor. Gavarin lijkt pas te ontstaan in het gezelschap van anderen. Wanneer er een rol voor hem is, speelt hij die met overtuiging. Van een lege huls verandert hij in een bezorgde, liefhebbende echtgenoot en vader. Twee dagen later is hij een bekwame gids in de grot die zijn nieuwe zwager exploiteert.

En dan die onnavolgbare stijl van Oster: soms wat koket, maar vol eigenaardige trompe-l'oeils. 'Van de twee uur die ik nog had voordat het tijd was om naar het stationsloket te gaan, doodde ik er maar één. Het beet kranig van zich af. Trots en tartend ding, dat uur.'

Fictie
Christian Oster
Mijn grote appartement
Vertaald uit het Frans door Kiki Coumans en Katrien Vandenberghe.
Vleugels; 173 pagina's; euro 22,95.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden