Mijn beste gedicht dat u nooit zult lezen

De jonggestorven schrijver is ook een jonggestorven dichter

Een hartslagaderbreuk maakte op 19 oktober 2013 een eind aan het leven van de 35-jarige Thomas Blondeau. De Vlaamse schrijver, bloemlezer, columnist en doordeweeks de eindredacteur van het Leidse universiteitsblad Mare, werd in de verschrikte necrologieën opgevoerd als de schepper van drie romans.

Daar willen zijn vele geletterde vrienden en vriendinnen het niet bij laten. Twee van hen, de schrijver Christiaan Weijts en de dichteres Ellen Deckwitz, hebben uit de nalatenschap en uit tijdschriften een bescheiden poëziebundel samengesteld, die vanavond wordt gepresenteerd in Perdu in Amsterdam (aanvang 20 uur, toegang gratis): Mijn beste gedicht dat u nooit zult lezen. Want dichten deed Blondeau ook nog.

In september, een maand voor zijn dood, publiceerde hij bovendien op cobra.be een tekst die ging over de lang geleden in eigen beheer geprinte bundel Larmoyante liederen, die hij naar de Vlaamse poëziebobo Gwij Mandelinck had gestuurd. Die gaf de jonge poëet zijn bundel na een paar weken terug en zei dat zijn talent nog moest uitpuren. 'Ik vond uitpuren een heel poëtisch woord.' En dat woord bezigt hij dan ook als hij diezelfde avond het enige exemplaar van zijn bundel aan zijn hippiegrungevriendin schenkt. Eén heel goed gedicht stond erin, weet hij nog.

We zullen dat gedicht nooit te lezen krijgen, want Blondeau zag zijn bundel niet meer terug. Maar gelukkig kunnen we, met dank aan zijn vrienden, wel dit verhaal en een paar ongeschonden overgeleverde verzen in handen houden.

Blondeau was een gevoelige veellezer wiens lef aanvankelijk groter was dan zijn talent, maar die er hard aan werkte om de juiste balans te bereiken: 'ik heb je meer te vertellen morgen/ wanneer mijn blaaskaken uitgeluwd/ mijn zak leeg is en alleen ragfijn koperdraad/ uit het soebatten is te spinnen // denk ervan wat je wil maar het is een/ arsenaal die naam waard het is een/ deur naderen die niet opengaat'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden