'Methode-De Hond': meer publiciteit dan management

Maurice de Hond overvraagt de markt niet, en openbaart netjes zijn belangen in bedrijfjes van vrienden en familieleden. Maar is Newconomy een 'powerhouse'?...

'NATÚÚRLIJK blijf ik niet eeuwig bij Newconomy! Wie wel?!' Bijna met overslaande stem reageert Maurice de Hond dinsdagavond op een tweede grootaandeelhouder binnen vier dagen die aan zijn stoelpoten lijkt te zagen. Zijn opwinding is begrijpelijk. Met Newconomy beleeft hij vandaag de tweede beursgang uit zijn loopbaan, en de Begleitmusik klinkt vals: één keer uitstel door beurspaniek, een rel met een voormalige mede-oprichter en dan nog die zaaggeluiden van zijn grootaandeelhouders Nesbic (16,8 procent) en CSD (6,3 procent).

Bovendien hadden die twee geen gevoeliger thema kunnen aansnijden. 'Ik weet dat in het bedrijfsleven van mij wordt gezegd dat ik een man van ideeën ben, maar geen man om een organisatie te leiden', zei De Hond (52 jaar en jarenlang scheidsrechter in de eredivisie) in een recent vraaggesprek. 'Het is niet waar. Ze kennen me niet. Je hoeft niet alles zelf te kunnen, als je maar de goede mensen om je heen verzamelt.'

Waar is Maurice zelf goed in? In de 'methode-De Hond' - dat staat als een paal boven water. De term vindt zijn oorsprong in de vernieuwende aanpak waarmee De Hond in de jaren zeventig faam verwierf als marktonderzoeker en daarmee voor Inter/View, het bureau dat hij samen met PvdA-politica Hedy d'Ancona oprichtte.

Maar Inter/View dankte zijn succes - het bedrijf ging in 1986 naar de beurs, waardoor De Hond miljonair werd - vooral aan een ander aspect van de Maurice-methode: een fijne neus voor publiciteit. Via zijn wekelijkse commentaar in het destijds populaire Vara-programma In de Rooie Haan kregen politieke peilingen voor het eerst een gezicht - dat van Maurice de Hond.

De beursgang van Inter/View viel samen met de opmars van de pc en zijn eerste fascinatie met whizzkids en computers in het onderwijs. Voor Vendex bedacht De Hond iets nieuws: de Microcomputer Club Nederland. V & D en Dixons zouden goedkope pc's gaan verkopen met alles erop en eraan, gekoppeld aan clubvoordelen zoals wedstrijden voor programmeurs en uitwisseling van computerspelletjes.

Lang heeft de club niet bestaan. 'Die pc's waren van matige kwaliteit, de helft van de software werkte niet', vertelt J. Jacobs, destijds computerjournalist. 'Het idee was goed, de uitvoering deugde niet. Typisch Maurice.'

Maar De Hond, zelf al dertig jaar computergebruiker, had een nieuwe rol gevonden: als goeroe van het computertijdperk. Internet ontdekte De Hond naar eigen zeggen in 1995 bij Gouden Gids, waarvoor hij computer-toepassingen ontwikkelde. Nog datzelfde jaar publiceerde hij een boek over het web, Dankzij de snelheid van het licht. Een recensent constateerde 'aanzienlijke overeenkomsten' met Being Digital van de Amerikaanse goeroe Nicholas Negroponte, dat enkele maanden eerder was verschenen.

Hoe dan ook, wederom kreeg een nieuw fenomeen het gezicht van De Hond. Datzelfde jaar ging hij in zee met krantenuitgever Wegener, later gevolgd door P. Maronier, een voormalige advertentieverkoper die hij had leren kennen bij Gouden Gids. Samen zetten zij City Online op, een soort internetclub van en voor de lezers van de Wegener-dagbladen.

Jacobs maakte het van nabij mee, dit keer omdat hij zijn eigen internetbedrijf grotendeels aan Wegener had verkocht. Ook City Online was 'een goed idee' dat ten onder ging aan een slechte uitvoering. 'De Hond leunde zwaar op technologie die in feite nog niet te koop was.'

In 1998 stapte Maurice weer op. Aan hem had het niet gelegen, zo wilde hij doen geloven, maar aan de 'lagere echelons' bij Wegener. 'Mensen snapten niet wat ik wilde, of ze hadden er geen belang bij om het te snappen.'

Korte tijd later begon hij met wat nu Newconomy heet, een club die investeert in internetbedrijven. De Hond trok alle publicitaire registers open. Mooi meegenomen voor de beursgang was zijn optreden in een KPN-campagne voor mobiel bellen. Hij kreeg er nog voor betaald ook.

Daarna volgde een reclame-bombardement van Newconomy zelf. Dat kostte tien miljoen gulden volgens cijfers uit de branche. Een riante investering, gezien de waarde van de portefeuille.

Newconomy zegt alleen te investeren in potentiële powerhouses. Heel toevallig behoren daartoe bedrijfjes uit een privé-portefeuille van De Hond, en van zijn zoon Marc en zijn vriendin Liesbeth Hop. Een ander pronkstuk is Net Effect, een bedrijf van De Honds oude vriend Maronier.

Een 'powerhouse' lijkt het bedrijf niet te zijn. Maar het doel van de beursgang - de emissie moet zo'n 150 miljoen gulden opbrengen - is navenant bescheiden. En De Hond mag dan graag investeren in vrienden en familieleden, hij zet dat tenminste netjes in zijn prospectus.

Bovendien is er een reële kans dat Newconomy inderdaad enkele toekomstige pareltjes bevat. Neem City Online, De Honds vorige geesteskind. Wegener investeerde minstens drie miljoen gulden in dat geflopte project, maar Jacobs wil niet van een verlies spreken. 'Alleen dankzij City Online draaien de websites van alle Wegener-kranten nu volgens hetzelfde geoliede systeem.'

Goede manager of niet, Maurice de Hond heeft inderdaad een vooruitziende blik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden