Meteen verliefd worden op de schaapjes in Shaun het schaap: de film

Het tempo is halsbrekend en de grappendichtheid extreem hoog. Je hoeft de tv-serie niet te kennen om meteen verliefd te worden op deze strubbelende schaapjes.

scène uit Shaun het schaap: de film

Geef ze eens ongelijk, de schapen die in Shaun het schaap: de film per sé een dagje vrij willen. Al tig jaar loopt alles exact hetzelfde op hun boerderij, met eens per jaar dezelfde nare scheerbeurt. De haan des huizes zorgt weliswaar voor wat afwisseling, maar die zijn voor Shaun en zijn kudde niet genoeg om tevreden boerderijdieren te blijven.

Het is een mooie vondst van makers Mark Burton en Richard Starzak om nou net die eindeloze sleur steeds sneller en vrolijker in beeld te brengen, zodat je al snel weet waarom de dieren het boerderijbestaan beu zijn. Bovendien krijgt de film - waarmee de vermaarde Britse studio Aardman Animations (Wallace & Gromit, Chicken Run) op zijn populaire poppen-tv-serie een lange bioscoopvariant heeft gemaakt - zo een flitsende start. Je hoeft de serie niet te kennen om meteen verliefd te worden op deze strubbelende schaapjes, die elk hun eigen trekjes hebben en toch ook typisch Aardman zijn: zie alleen al de zijwaarts knauwende mondjes.

Hoe animeer je een schaap?

De film Shaun the Sheep is het nieuwe succesnummer van Aardman Animations (bekend van Wallace & Gromit). Op bezoek bij de studio van Mark Burton en Richard Starzak in Bristol.

7 minuten

Shaun trad voor het eerst op in de met een Oscar bekroonde Wallace & Gromit-kortfilm A Close Shave (1995); zijn eigen serie loopt sinds 2007, met afleveringen die steeds zo'n 7 minuten duren. Burton en Starzak moesten dus van alles verzinnen om het concept tot speelfilmlengte te rekken. De schapen willen de Boer een dagje onder zeil houden, zodat ze in zijn huis popcorn kunnen eten en cowboyfilms kijken. Een plan dat misloopt, zodat de schapen, de Boer en waakhond Bitzer door allerlei slapsticktoestanden richting Grote Stad sjezen. Geplaagd door geheugenverlies eindigt de Boer aldaar in een kapsalon, waar zijn schapenscheer-coup bijzonder in de smaak valt. Intussen proberen de schapen, zich onhandig vermommend als mens en achtervolgd door een sadistische hondenvanger, hem terug te vinden.

Dat is allemaal wel een beetje veel en ook door het halsbrekende tempo en de extreem hoge grappendichtheid wordt de film soms wat vermoeiend. Maar zelfs dan behoudt het geheel een grootse charme, óók doordat er geen woord wordt gesproken en de poppenpersonages zich volledig uitdrukken met hun mimiek, gegrom en gemompel. Het enige Nederlands dat in de Nederlandse versie klinkt, is Gers Pardoels aftitelsong Nooit meer alleen, een liedje dat als een tang op een schaap slaat. Dat vuiltje ben je door het uit liefde en ambacht bloeiende animatiegeweld zo weer vergeten.

Zo hebben Shaun en zijn maatjes de beste ontsnappingstruc uit de filmgeschiedenis. Achter elkaar over een hek springen tot de belager in slaap is gesukkeld: geen Hollywoodheld die dat deze schapen nadoet.

Shaun het schaap: de film. Regie: Mark Burton, Richard Starzak. 85 min., 22/3 te zien op het Holland Animation Film Festival en vanaf 25/3 in de bioscopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden