Mete Erker

De abstractie en de menselijke expressie tillen elkaar naar een hoger niveau

Een geslaagde combinatie van evocatieve soundscapes en sterke improvisatie is vrij zeldzaam. In de popmuziek zijn de duoplaten van Fripp en Eno een goed voorbeeld, in de jazz gaat weinig boven Weather Report. De Rotterdamse geluidskunstenaar Banabila en Turks-Nederlandse rietblazer Erker komen op deze cd soms dicht in de buurt.

De stukken, opgezet door Banabila, werken het best als hij de elektronica niet inzet als imitatie van akoestische instrumenten, zoals de nepstrijkers in September Colors, of de synthetische percussie elders. En als hij Erker meer laat doen dan het thema weergeven en inkleuren, wat hij op zich heel goed doet, want hij heeft zowel op saxofoon als op (bas)klarinet een prachtige, romige toon, en kan een melodie tot volle bloei laten komen. Maar als hij echt mag soleren, lyrisch of met spannende vervormingen, tillen de abstractie en de menselijke expressie elkaar naar een hoger niveau, vooral in het titelnummer dat niet voor niets aan Joe Zawinul doet denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.