FilmrecensieSons of Denmark

Met zijn debuutfilm geeft Ulaa Salim een demonstratie van zijn talenten als regisseur ★★★☆☆

Tegen het einde van de film lijkt sensatiezucht het toch nog te winnen van nuance. 

De Deense parlementsverkiezingen komen eraan en in de peilingen doet een extreemrechtse partij het opvallend goed. Politiek leider Martin Nordahl (Rasmus Bjerg) belooft zijn kiezers korte metten te maken met het Deense immigratieprobleem. Zijn boodschap is helder: Denemarken moet worden teruggegeven aan de Denen.

De politieke thriller Sons of Denmark speelt zich af in 2025. De jonge regisseur en scenarist Ulaa Salim (geboren in Denemarken als kind van Irakese ouders) begon er al zo’n zeven jaar geleden aan te schrijven, nog voordat hij werd toegelaten tot de filmacademie. Hij bleek een aardig vooruitziende blik te hebben: veel van wat zich in de film afspeelt, is allesbehalve sciencefiction. Vooral de retoriek van Nordahl, een handige prater met een sympathiek voorkomen, is herkenbaar.

Salim neemt een terroristische aanslag in Kopenhagen als startpunt voor zijn studie naar radicalisering. Die vindt plaats bij een neonazibeweging die de opkomst van Nordahl beschouwt als legitimatie tot geweld, maar ook bij jongens als Zakaria (Mohammed Ismail Mohammed), een 19-jarige vluchteling uit Irak die zich meer en meer bedreigd voelt. Hij sluit zich aan bij een islamitische terreurgroep, waar hij wordt opgeleid door de iets oudere Ali (Zaki Youssef).

Met zijn ambitieuze speelfilmdebuut Sons of Denmark, in 2019 geselecteerd voor de Tigercompetitie van het Rotterdams filmfestival, bewijst Salim niet alleen dat hij de tijdgeest goed aanvoelt, de film is ook een demonstratie van zijn talenten als regisseur. Salim pakt uit met knappe actiescènes, slimme montages van actualiteitenprogramma’s, grimmige confrontaties in duistere stegen en rustig gefilmde familietafereeltjes. Het ziet eruit als het werk van een door de wol geverfde filmmaker.

Soms zet Salim te hoog in, zoals bij zijn keuze voor de muziek: Mozarts Requiem wordt te pas en te onpas gebruikt. Ook het scenario is niet altijd trefzeker. Knap is wel de perspectiefwisseling halverwege de film, waarmee de regisseur duidelijk maakt dat zijn verhaal niet over goed of kwaad gaat, maar over de stuwkracht in de ene of de andere richting.

Tegen het einde van de film lijkt sensatiezucht het toch nog te winnen van nuance. Waarschijnlijk was het Salims bedoeling te laten zien dat bruut geweld bruut geweld uitlokt, maar de manier waarop de zaken in Sons of Denmark uit de hand lopen, is wel erg grof en simplistisch. Een zo weldoordachte en beloftevolle film was gebaat geweest bij een minder onherroepelijk einde.

Sons of Denmark

Drama

★★★☆☆

Regie Ulaa Salim.

Met Zaki Youssef, Imad Abul-Foul, Rasmus Bjerg, Mohammed Ismail Mohammed.

120 min., in 23 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden