Recensie Vice

Met Vice levert regisseur McKay een virtuoos, origineel, intelligent en geestig politiek drama af (vier sterren)

Christian Bale, die weer een geweldige rol toevoegt aan een imposant oeuvre, slaagt erin echt tot Dick Cheney door te dringen.

Christian Bale als Dick Cheney in Vice.

Hij praatte weinig, dronk te veel, had geen charisma en was niet bepaald ’s werelds beste student. Toch werkte Dick Cheney (1941) zich op tot een van de invloedrijkste mannen in de Amerikaanse politiek. Zijn loopbaan culmineerde in de acht jaar dat hij vicepresident was onder George W. Bush: van 2001 tot 2009 deelde hij in Washington de lakens uit. Meer dan elke andere vicepresident uit de geschiedenis bepaalde hij het lot van Amerika en een flink deel van de rest van de wereld.

Historische drama’s concentreren zich doorgaans op de spelers op de voorgrond, niet op de stille krachten die ongezien de macht grijpen. Het gekonkel achter de schermen lijkt ook nauwelijks verfilmbaar; zo’n saaie, grijze man als Cheney kan haast geen boeiende hoofdpersoon zijn. Maar als één filmmaker uit de voeten kan met complexe en schijnbaar suffe onderwerpen, is het Adam McKay wel. Dat bewees hij met The Big Short (2015), waarin hij de financiële details van de kredietcrisis met veel schwung – bijna sexy – voor het voetlicht bracht.

McKay past dezelfde formule toe op Cheney en diens lange carrière. De ideeën verdringen elkaar in zijn ambitieuze scenario. Zo is er een mysterieuze verteller die zich rechtstreeks tot de camera richt, spreken Cheney en zijn vrouw Lynne op een avond in bed ineens in shakespeareaanse volzinnen, duiken de eindcredits halverwege de film al op en legt een ober in een restaurant (een fijne bijrol van Alfred Molina) uit welke aanpassingen in de Amerikaanse wet er allemaal op het menu staan.

Niet al die gekkigheid werkt even goed. Een enkele keer overspeelt McKay zijn hand, zoals in de allerlaatste scène van de film, die net te flauw is. Ook heeft zijn streven naar objectiviteit (McKay verdiepte zich grondig in zijn onderwerp) soms te lijden onder de theatrale neigingen. Dat neemt niet weg dat Vice, goed voor acht Oscarnominaties (alleen die voor beste make-up en hairstyling werd verzilverd), een virtuoos, origineel, intelligent en geestig politiek drama is, dat helder inzicht biedt in tal van politieke intriges.

Ook Cheney-de-familieman komt aan bod: de gehaaide politicus blijkt een tamme, trouwe echtgenoot en vader. Lynne (Amy Adams, goed als altijd) is de motor achter zijn carrière. Zelf lijkt Cheney minder naar macht te hunkeren dan zijn vrouw; hij is vooral gefascineerd door de machinaties.

Christian Bale, die weer een geweldige rol toevoegt aan een imposant oeuvre, geeft Cheney een reptielachtige loomte mee. Zijn denkpauzes zijn even intrigerend als zijn kortaffe uitspraken. Vanachter de dikke lagen make-up, de extra kilo’s en de protheses weet Bale echt tot Cheney door te dringen. Dat is nog indrukwekkender dan de uiterlijke metamorfose.

Vice
Drama
Regie Adam McKay
Met Christian Bale, Amy Adams, Sam Rockwell, Steve Carell.
133 min., in 66 zalen.

Interview Adam McKay

Die mysterieuze man op de achtergrond, daar moest Vice volgens regisseur Adam McKay over gaan. Wat de makers zich vooral afvroegen: hoe wist de stille, grijze muis Dick Cheney de top van de politieke piramide te bereiken?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden