Recensie Dans

Met Sur les traces de Dinozord brengt de Congolese choreograaf en danser Faustin Linyekula heftige verhalen op het toneel ★★★☆☆

Maar de keuze voor een klassieke vertelvorm verzwakt de kracht van dans, zang en beeld.

Sur les traces de Dinozord van Faustin Linyekula/Studios Kabako Beeld Steve Gunther

Sur les traces de Dinozord 

Dans

★★★☆☆

Door Faustin Linyekula/Studios Kabako. 

4/6, Internationaal Theater Amsterdam (Holland Festival).

Een instabiel land met conflictueus en koloniaal verleden. Vrienden die overlijden aan de builenpest en worden ‘weggegooid’. Collega-kunstenaars die onschuldig in een dodencel belanden. De Congolese choreograaf en danser Faustin Linyekula (intensief betrokken bij de programmering van het huidige Holland Festival) koos achttien jaar geleden niet de makkelijkste weg, door na een West-Europese danscarrière met jong gezin te remigreren naar familie en vrienden, om in zijn geboorteland een creatief kunstencentrum op te richten. In Studios Kabako maakt hij voorstellingen onder povere omstandigheden – het setje theaterspots weigert geregeld dienst wegens elektriciteitsgebrek. Een aantal producties toont hij nu op het Holland Festival, waaronder Sur les traces de Dinozord (2012), een remake van The Dialogues serie iii: Dinozord (2006, gemaakt in Wenen en toen te zien op Festival Spring, Utrecht).

Sur les traces de Dinozord van Faustin Linyekula/Studios Kabako Beeld Steve Gunther

Linyekula’s kunstencentrum draagt niet voor niets de naam van zijn overleden jeugdvriend, Richard Kabako. Sur les traces de Dinozord voelt als eervolle herbegrafenis van deze dichter, wiens literatuur door de pest nooit tot stem van Congo is uitgegroeid. In een rode metalen koffer sjouwen drie dansers en één acteur een berg schrijfsels rond, soms dragen ze hem op hun schouders als rouwstoet, soms leggen ze er een microfoon in om verdwenen stemmen te versterken, soms gebruiken ze hem als katheder voor historische politieke speeches. Zangeres Hlengiwe Lushaba begeleidt dit ritueel met robuuste klaagzang, inclusief referenties aan een Congolese koorversie van Mozarts Requiem, (opgenomen in Studios Kabako). Naast vibraties in dans (o.a. geïnspireerd op hiphopdanser Dinozord) vlecht de wit geschminkte Linyekula er nóg een pittige verhaallijn doorheen, van de rebelse schrijver Antoine Vumilia Muhindo, die ritmisch tikkend achter een typemachine aanwezig is. Hij ontsnapte uit de dodencel en vecht tegen herinneringen aan geroosterd mensenvlees. Heftige verhalen. Maar de klassieke vertelvorm die Linyekula kiest, lijdt onder uitleggerigheid. Hij benoemt bijna iedere trage stap. Dat verzwakt de kracht van dans, zang en beeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden