Dansrecensie Superhuman: our inner darkness

Met Superhuman brengt choreograaf Kalpana Raghuraman een temperamentvolle ode aan het grijs tussen zwart en wit (vier sterren)

Op brutale manier mixt ze haar Indiase wortels met haar ervaring in moderne dans en haar nieuwsgierigheid naar hiphop.

Superhuman: Our Inner Darkness van Kalpana Raghuraman. Beeld Bowie Verschuuren

Hun voeten roffelen ritmisch, maar net wat stoerder en wijdbeenser dan de klassieke Indiase danstraditie voorschrijft. Hun vingers en polsen krullen, maar eerder dreigend en gevaarlijk dan elegant en sierlijk. Ook hun torso’s zijn niet gebeeldhouwd in rechte houdingen, zoals gebruikelijk in de kathak en bharatanatyam, maar trillen, golven, schudden en maken zelfs een snoekduik, handstand en vliegrol. Choreograaf Kalpana Raghuraman mixt in Superhuman: Our Inner Darkness op brutale manier haar Indiase wortels met haar ervaring in moderne dans en haar nieuwsgierigheid naar hiphop.

De zes dansers – drie mannen, drie vrouwen – ontstijgen met energieke vibe zowel het hokje van de tempeldans als dat van de urbane taal. Meer dan in eerder werk durft Raghuraman haar neiging naar elegantie achter zich te laten. Ze vond inspiratie in de Indiase stripboekjes uit haar jeugd, vol mythologische verhalen over goden die als vanzelfsprekend tegelijk goed én slecht zijn. Geen wonder dat zangeres Lotta Sophie Bakker aan het begin een vers citeert uit de Mahabharata waarin Krishna zowel moedig en rechtvaardig is als rebels en ontregelend. In het Westen, zo onderstreept de voorstelling, zetten we helden te snel en eenzijdig op een voetstuk. Als ze vallen, vallen ze diep – neem acteur Kevin Spacey.

Superhuman: Our Inner Darkness. Beeld Bowie Verschuuren

In het middenstuk licht Bakker met een draagbare spot alle dansers een voor een uit, later in duo’s. Zodra ze zich warmen in het schijnsel, springen ze esthetisch in het gelid, maar op de muren verschijnen hun demonen: grote en donkere schaduwen. Zodra de spot zich op een volgend iemand richt, zoeken ze rillend en trillend weer het halfduister op. Zo creëren de dansers, samen met de bezwerende zang van Bakker en de ritmisch spanning in de muziekcompositie van Simone Giacomini, een temperamentvolle ode aan het grijs tussen zwart en wit.

Superhuman: Our Inner Darkness

Dans. Door Kalpanarts & Korzo Producties i.s.m. Scapino Ballet Rotterdam. Choreografie: Kalpana Raghuraman. 15/11, Rotterdamse Schouwburg (matinee). 11/12 Utrecht, 15/12 Amersfoort, verdere tournee t/m 21/7.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.