filmrecensie sakawa

Met Sakawa biedt de Belgisch-Ghanese regisseur Ben Asamoah een uniek inkijkje in de Ghanese oplichtingsindustrie ★★★☆☆

De documentaire toont prachtig hoe complex het Westen virtueel verbonden is met Afrika.

Beeld Sakawa

In Sakawa zien we hoe ergens in Ghana een tiental mannen achter een laptop zitten, in een kleine, kale huiskamer. Urenlang zitten ze driftig te tikken op datingsites. ‘Ik ben op zoek naar een eerlijke man om mijn leven mee te delen’, typt een van hen bij het plaatje van een blonde vrouw. Het doel: westerse mannen die op zoek zijn naar de liefde zo veel mogelijk geld afhandig maken.

Internetoplichting is voor de daders ook maar gewoon een kantoorbaan, zo toont de Belgisch-Ghanese regisseur Ben Asamoah in zijn eerste lange documentaire. En het is hard werken voor mensen als One Dollar, de gewiekste oplichter, en Anna, een alleenstaande moeder die het vak nog moet leren. Mannen die Peter heten, zo krijgt ze te horen, zijn het domst. Bij een goede man kun je ongeveer na een weekje chatten en bellen voor het eerst om geld vragen.

Asamoah biedt een uniek inkijkje in de Ghanese oplichtingsindustrie. Hij laat zien hoe mensen op zoek gaan naar harde schijven in de giftige bergen van door het Westen afgedankte computers en bij telefoonverkopers mobieltjes aanschaffen met stemvervormers erop, zodat ze ‘als vrouw’ kunnen bellen met de verliefde westerlingen. Fotografen maken foto’s van vrouwen die online blanke mannen proberen te plukken; voodoopriesters bieden hulp als de westerlingen niet snel genoeg met geld over de brug komen.

In hoeverre kun je het de Ghanezen kwalijk nemen, lijkt Asamoah te vragen. In een maatschappij waarin armoede heerst, is het niet gek dat alles om geld lijkt te draaien. Bovendien probeert in Ghana de ene oplichter de andere te belazeren. ‘Alle rijkdom is al aanwezig in de wereld’, predikt een televisiedominee. ‘Je moet alleen maar zorgen dat mensen het je geven’.

Schuldig voelen de internetoplichters zich dan ook niet tegenover de rijke westerlingen. En die maken dit alles natuurlijk ook mogelijk. Aan de ene kant zijn de trucjes soms slimmer dan verwacht, maar dat telefoneren met een verdraaide stem: wie trapt daar nou in? Iemand die graag wíl geloven natuurlijk. Net zoals de Ghanezen zelf willen geloven dat zij rijk kunnen worden met hun oplichtingspraktijken.

Het maakt Asamoahs personages niet per se sympathieker of interessanter. En er zit iets te weinig ontwikkeling in Sakawa: na een poosje is het wel duidelijk hoe de oplichters hun slachtoffers weten te verleiden. Maar Asamoah toont prachtig hoe complex het Westen – voor de Ghanezen een sprookjeswereld die zichtbaar is via Google Earth – virtueel verbonden is met Afrika.

Documentaire

★★★☆☆

Sakawa

Regie Ben Asamoah

81 min., in 8 zalen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden