Reportage Lowlands

Met mijn dochter (15) naar Billie Eilish: ik observeer, ik luister, ik gil soms zelfs een beetje mee

Cécile Koekkoek, eindredacteur bij De wereld draait door, ging met haar dochter van 15 naar Billie Eilish. 

Lieve op Lowlands. Beeld Dim Balsem

Regelmatig krijg ik voor het slapen gaan een minicollege Billie Eilish van mijn dochter Lieve (15). Ze laat me een nieuwe clip zien, een flard van een interview, of ze vertelt een anekdote over Billie. Dat Billie al haar hele leven vegetariër is, dat ze vroeger heel arm was en nu alle kleding gewoon kríjgt, dat ze regelmatig angstdromen heeft die terugkomen in haar clips, dat ze zichzelf vroeger sneed, dat ze heel goed kon dansen maar last kreeg van blessures, en dat ze haar muziek samen met haar broer maakt, gewoon, in de krappe ouderlijke woning in Los Angeles. Er is geen artiest van wie ik zo veel weet als van Billie Eilish. 

Het coverinterview dat ze onlangs gaf aan muziektijdschrift Rolling Stone bespraken we zorgvuldig. Rolling Stone zocht Eilish thuis in LA op en richt zich niet op de superster, maar op de dochter van 17 die haar kamer niet wil opruimen en verveeld antwoord geeft op de vragen van haar moeder, die onderwijl koffers aan het pakken is voor de aankomende tournee van een maand. Haar moeder vraagt of de draagbare bluetoothspeaker mee moet.

‘Nee, ik neem mijn rugzak mee.’ (Eilish heeft een rugzak met ingebouwde speakers)

‘Misschien voor de zekerheid?’

‘Nee.’

‘Zeker weten?’

Eilish, zuchtend: ‘Je kunt hem meenemen, maar ik heb het niet nodig.’

‘Oké, dan neem ik hem mee, goed?’

Eilish: ‘Oh my god.’

Waar Lieve zich identificeert met Eilish, doe ik dat met haar moeder. Want hoe doe je dat, je eigen kind beschermen tegen de gekte van buitenproportionele roem?

Afgelopen voorjaar bracht Eilish haar eerste volwaardige album, When We All Fall Asleep, Where Do We Go? uit, dat sindsdien ruim 700 miljoen keer is gestreamd. Vrijwel meteen stond ze met veertien nummers in de Amerikaanse tophonderd – meer dan welke andere vrouwelijke artiest ooit. Ze toerde door Australië, verkocht al haar grote shows in Amerika uit en speelt op vrijwel alle Europese festivals. Haar muziek is donkerder, vreemder en intenser dan die van de meeste tieneridolen en haar stijl is een tikje gothic, in a cool way: ze flirt met streetwear, draagt speciaal voor haar ontworpen oversized shorts en shirts van de grootste merken (veel Gucci en onlangs Chanel), gecombineerd met schakelkettingen en ringen zoals we die uit de hiphop kennen. Eilish waakt ervoor om geseksualiseerd te worden – een belangrijk signaal naar de met perfecte billen en borsten van influencers overspoelde tieners. Haar stijl is het verlengstuk van haar muziek: tegelijkertijd melancholisch en vrolijk, waarbij het eigentijdse subtiel schuilt in haar emancipatoire opvattingen (geen make-up, geen strakke kleding).

Beeld Dim Balsem

Op zaterdagmiddag half 4 staat ze op het hoofdpodium van Lowlands. Een uur voor aanvang begeven Lieve en ik ons naar het podium. ‘Kijk mam’, zegt Lieve, ‘dat is haar vader.’ Ze wijst naar een bebrilde man met grijze baard op het podium. Ook moeder Eilish laat zich zien, een camera op stick in de aanslag. Nooit eerder had ik zo veel jonge Lowlandsbezoekers om me heen. Op het backstagepodium staan de winnaars van een meet & greet – één meisje met rode vlekken van het huilen.

Eilish opent gedurfd met haar grootste hit Bad Guy. Ik observeer, ik luister, ik gil soms zelfs een beetje mee. Eilish’ leeftijd, haar onverschrokkenheid, haar eigengereidheid, in combinatie met de zichtbare zorgen en toewijding van haar ouders en aan haar voeten die duizenden uitzinnige fans en natuurlijk mijn eigen kind, dat in extase en aanbidding toekijkt en alles filmt, ook als Eilish langs rent en ze haar zelfs even aan weet te raken, geven mij een compleet nieuwe sensatie: die van diepe ontroering en betrokkenheid bij mijn dochter en haar idool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden