CD-recensieHoly Fuck

Met Deleter brengt Holy Fuck een fraaie ode aan de dance uit de jaren negentig ★★★☆☆

Rond 2005 kwamen de opwindendste nieuwe bands opvallend vaak uit Canada. Holy Fuck uit Toronto hoorde tot de spannendste. Vooral hun tweede album, LP (2007), was een voltreffer: weerbarstige, punky krautrock, grillige rock uit elektronisch instrumentarium.

De band bracht sinds 2010 niet zoveel meer teweeg, maar hun vierde album Deleter is wel weer een fijn. Holy Fuck brengt een ode aan de dance van de jaren negentig in ongeveer al zijn verschijningsvormen. Het resultaat is een lichter en vooral euforischer geluid dan we van de groep gewend zijn.

Alexis Taylor van Hot Chip zingt in het vervreemdende openingsnummer Luxe. In stukken als Ruby en Free Gloss kunnen op de dansvloer de armen de lucht in like it’s 1999 (of nog een paar jaar eerder).

Zo spannend als in 2007 is het vernieuwde Holy Fuck niet, maar als we moeten kiezen tussen het wat klinische Congrats (2016) en het nieuwe Deleter, dan is de keuze snel gemaakt. Het Deleter-materiaal zou live weleens goed kunnen werken, maar helaas: Holy Fucks Europese voorjaarstournee komt vooralsnog niet dichterbij dan Antwerpen (24/4).

Holy Fuck

Deleter

Pop

★★★☆☆

Last Gang

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden