AlbumrecensieNiccolò Jomelli: Requiem

Met bescheiden orkestratie haalt Giulio Prandi talrijke kleurschakeringen uit Jommelli’s Requiem ★★★★☆

Vóór het mythische requiem van Mozart was de Missa pro defunctis (1756) van Niccolò Jommelli (1714-1774) de vaakst uitgevoerde dodenmis. Hij schreef het stuk voor de uitvaart van de moeder van zijn broodheer, de hertog van Württemberg. Dirigent Giulio Prandi probeert deze begrafenisplechtigheid te recreëren door gregoriaanse antifonen (liturgische verzen) aan de mis toe te voegen. De mengeling van muziekstijlen is boeiend, maar wie aan één stuk door de melodische pracht van Jommelli wil ervaren, moet een afspeellijst maken.

De bescheiden orkestratie (alleen strijkers en orgel) weerhoudt Prandi er niet van om er met zijn Coro e Orchestra Ghislieri talrijke kleurschakeringen uit te halen. Dominante hogere stemmen geven het koor een ‘vrouwelijke’ klank, passend bij een requiem dat nergens angstwekkend wordt, zelfs niet als de dag des oordeels aanbreekt. De koorzang is kraakhelder, het contrapunt schijnt in de snelle fuga’s door. 

Onder de verdienstelijke solisten zingt countertenor Carlo Vistoli een fraaie altpartij. Zijn stem mengt zich uitstekend met die van Sandrine Piau. Met een sopraanstem als een witte laserstraal levert ze hemelse solo’s.

Coro e Orchestra Ghislieri

Niccolò Jommelli: Requiem

Klassiek

★★★★☆ 

Arcana

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden