Met 9.000 beats naar de fiscus en 'op mijn kanis'

DJ Dano..

amsterdam Een lange nacht hardcore en gabber in het centrum van de goede popsmaak Paradiso Amsterdam: DJ Dano doet er niet graag triomfantelijk over, maar voldoening schenkt het wel. ‘Het mag kennelijk ineens.’

Vanavond viert de Amsterdamse Daniël Leeflang alias Dano (39) zijn 25-jarig jubileum als hardcore-dj en voorloper in het gabbergenre. Feest, zeker, maar de waardering vanuit serieuze muzikale kringen voor de gabberhouse, die in de jaren negentig een compleet nieuwe jongerencultuur letterlijk uit de grond stampte, is niet altijd even groot geweest.

‘De media vonden het niks’, zegt Dano. Aandacht voor de gabbers was er wel, maar die richtte zich op randverschijnselen. ‘Het ging altijd over drugs. Nooit over de artistieke kant van de muziek, en die heeft hardcore uiteraard ook. Maak het maar eens! De muziekpers schreef de hardcore af als iets dat na een jaar geruisloos zou verdwijnen.’

Dat gebeurde niet. Gabber werd groot, bepaalde het straatbeeld, de subcultuur in trainingspak vierde megafeesten als Thunderdome en Hellraiser. En de Nederlandse hardcore, door Dano opgestuwd naar een legendarische 9.000 beats per minuut, dreunde de wereld over. ‘Ik was 22 en ik vloog de wereld af met mijn platen. Ik heb destijds zelfs serieus overwogen een huis te kopen bij Schiphol, zodat ik op mijn fiets naar het vliegveld kon. Dat leek me wel makkelijk.’

Het waren hectische jaren, zegt Dano, want als er even niet werd gedraaid, moesten er tracks worden gemaakt, als bloedtoevoer voor de gabberfeesten en voor de verzamel-cd’s, voor thuis- en autogebruik. ‘Ik maakte vier tracks in drie dagen. Ik verkocht soms nummers aan de telefoon, zo van: hoor es, vind je dit wat? Verkocht!’

Dano vloog hoog: ‘Zat ik ineens als vraag in een tv-quiz met Astrid Joosten’. Het geld stroomde binnen en dat werd niet altijd even zinvol besteed: ‘Ik beleefde mijn Herman Brood-jaren’.

En toen, op een zwarte dag in 1996, werd er bij Dano aangeklopt. Mijnheer Tax, van de Belastingdienst. ‘Ik had zelf gebeld omdat het me begon te dagen dat ik na vijf jaar flink verdienen nooit belasting had betaald. Dus kwam inspecteur Tax, zo heette die kerel echt.’

Het ging mis. ‘Ik ging keihard op mijn kanis.’ Dano kreeg naheffingen en boetes, kon niets aftrekken omdat hij van zijn duizenden platen geen bonnetjes kon laten zien. ‘Ik moest drie ton en nog wat betalen. Dat kon ik niet.’ Een wurgende betalingsregeling werd zijn deel.

Het geval-Dano werd een keerpunt in de dj-business, waarbinnen de belastingafdrachten in die tijd niet bepaald vlekkeloos verliepen. ‘Het werd door de collega’s niet gewaardeerd dat ik naar de belasting was gestapt, want de dienst was wakker geworden. Ze waren ineens op de hoogte van het feit dat er dj’s bestonden en hadden dj-magazines op het bureau liggen, om namen af te vinken. Maar mijn zaak fungeerde ook als een waarschuwing: de nieuwe generatie was voorbereid.’

Voor hemzelf was het belastingdrama een creatieve doodsteek. ‘Ik móest draaien en tracks maken om mijn schuld te kunnen betalen, had het gevoel dat ik niet meer voor mezelf bezig was. Er kwam niets meer uit mijn vingers.’

Daarbij was na een jaar of tien de gabbercultuur over het hoogtepunt heen. Dano begon een bouwbedrijf, dat snel goed begon te draaien. En, zoals vannacht te zien in Paradiso, de dj begon een conventioneel bandje, Earl’s Court: ‘Dance, pop, een beetje Massive Attack.’

De interesse in de hardcore bleef bestaan, en Dano volgt vooral de nieuwe wegen die het genre is ingeslagen: de breakcore, met onnavolgbare breakbeats en tempowisselingen. ‘De nieuwe hardcore van Bong-Ra en DJ Promo is steeds interessanter, al vond ik het aanvankelijk te chaotisch. Na augustus ga ik zelf weer een studiootje inrichten, eens kijken wat ik ervan kan maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden