Serierecensie Messiah

Messiah heeft een intrigerend uitgangspunt, maar wringt in de tweede helft ★★★☆☆

Een Jezus-figuur vergaart volgelingen in het Midden-Oosten anno nu. 

Het uitgangspunt van de thriller Messiah is intrigerend genoeg: stel dat in de wereld van vandaag een figuur zou opduiken, die met zijn charisma en ogenschijnlijke wonderen binnen korte tijd, mede dankzij sociale media, een wereldwijd gevolg zou hebben. In de serie duikt deze figuur, gespeeld door de Belgische acteur en theatermaker Mehdi Dehbi, voor het eerst op in het Midden-Oosten. Hij heeft een gezicht dat op de cover van de Vogue Man zou kunnen staan – dat helpt – en een zachte dwingende stem die elk publiek tot bedaren brengt. Het oog van de wereld valt op hem als hij een groep vluchtelingen uit Damascus leidt terwijl een inval van IS op dat moment tot staan wordt gebracht door een zandstorm. Voor de vluchtelingen een wonder, met de duidelijke signatuur van hun nieuwe held.

Het verhaal van de nieuwe messias die in hoog tempo volgelingen verzamelt in een roerig deel van de wereld komt op het bord van CIA-agent Eva Geller (Michelle Monaghan), die de beweging met wantrouwen gadeslaat. Is dit een terrorist die een nieuwe manier heeft gevonden om de wereld te ontwrichten? Het feit dat hij in geen van de bestanden van de Amerikaanse veiligheidsdiensten te vinden is, vergroot de verdenking tegen deze figuur alleen maar.

Op zoek naar een nieuwe serie? Hier een overzicht van de beste series op Netflix en andere aanbieders.

Eva Geller is een klassiek speurder zoals we die in veel series tegenkomen. Met haar cynisme tegenover het ogenschijnlijk onverklaarbare (en dan bedoelen we die wonderen en niet die jukbeenderen) is zij een erfgenaam van Dana Scully (de door Gillian Anderson gespeelde FBI-agente uit The X-files). Maar ze is ook verwant aan Carrie Mathison (Claire Danes), CIA-agent in Homeland, die niet alleen een obsessief speurder is, maar ook psychiatrisch patiënt. De vrouwelijke onderzoeker met een krasje (zie ook de Zweedse Saga Norén uit The Bridge) is tegenwoordig het standaardmodel. Eva is net weduwe geworden en draagt bovendien een ziekte met zich mee.

Het geeft haar onderzoek naar de nieuwe messias een mogelijk krappe tijdlijn, maar wellicht speelt er ook een ontvankelijkheid voor mogelijke wonderen mee. Het verhaal raakt in een stroomversnelling als de messias uit een Israëlische gevangenis ontsnapt en opeens in Texas opduikt, waar hij een kerk redt van een aanstormende tornado.

De serie werkt een tijd lang goed, omdat de aanbidding en het wantrouwen waarmee de figuur wordt omringd een slim spiegelbeeld vormen voor de wereld van vandaag. Is de messias niet gewoon een nepnieuwscampagne die de situatie in het Westen probeert te ontregelen, tot aan de Amerikaanse president aan toe? En is Messiah zo een soort spirituele Homeland?

Maar in het tweede deel van de serie begint er iets te wringen. De makers komen uit christelijke hoek en maakten eerder de serie Miracles, waarin eigentijdse ‘wonderen’ aan een soort X-files-onderzoek worden onderworpen.  Maar goed, als je echt moet geloven in wonderen, dan valt het thrillerelement weg en wordt de serie als een evangelist met de voet tussen de deur. Messiah komt met een boodschap waar we niet op zitten te wachten. 

Messiah

Thriller/Drama

★★★☆☆

Een serie van Michael Petroni

Met Michelle Monaghan, Mehdi Dehbi

Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden