Blik Column Mercedes

Mercedessen in alle kleuren van de regenboog in het Mercedes-Benz Museum in Stuttgart

Beeld Getty Images

Aanrader van jewelste, mocht u in het sowieso verrassend fijne Stuttgart zijn, zo merkte ik afgelopen week: het Mercedes-Benz Museum. ­Allereerst omdat dat sinds 2006 huist in een door Ben van Berkels ­UNStudio uitgekiend gebouw. ­­Volgens het principe van het New Yorkse Guggenheim­museum ga je eerst met de lift naar boven, om daarna heel ­relaxed spiraalsgewijs naar ­beneden van de tentoonstellingsopstelling te ­genieten. En van het uitzicht op de grazige heuvels die Stuttgart van zo’n aantrekkelijke omlijsting voorzien, maar dat terzijde.

Sterk is ook hoe je op de schuin langs de muren neerglijdende tussenstukken goed met de neus in de (pop)culturele geschiedenis wordt gedrukt. Naar goed Duits gebruik krijgt de nazitijd ­– waar Mercedes-Benz met dwang­arbeid en partijvoordeeltjes ­bepaald geen glorieuze episode mee ­beleefde – daarin ruim baan. Maar ook de episoden uit de 20ste eeuw die er speciaal vanuit automobiel blikpunt toe deden, ­worden ferm neergezet: de ­blije­-lullerige jaren vijftig, de verwende jaren zestig, de ­milieu-angstige jaren zeventig ­(minpuntje: ­Saturday Night Fever wordt wel genoemd, maar ­Kraftwerks instantnostalgie­opwekkende classic Autobahn niet!), en ­natuurlijk de ‘roaring twenties’, die volgens Mercedes die naam kregen vanwege de ronkende Daimler- en Benz­motoren uit het decennium waarin autoracen een prestigesport werd.

En dan natuurlijk de ongelooflijke collectie auto’s waarmee je om de oren wordt geslagen. ­Op de bovenste etage krijg je in een imposante, lange, zwiepende rij alle eerste pro­beersels van ­Gottlieb Wilhelm Daimler ­(1834-1900) en Karl ­Friedrich Benz (1844-1924), ­samen de grondleggers van de auto-­industrie in het algemeen en het merk Mercedes-Benz in het ­bijzonder. Met al die oermodellen achter ­elkaar zíé je gewoon, als ware het een animatiefilm, de contouren van de moderne auto ontstaan.

Maar echt even stil werd ik van een klein, prachtig bewaard ­gebleven detail. Het zal mijn ­melancholieke obsessie zijn met de teloorgang van de gekleurde auto, maar ergens op driekwart van het thema Wirstschaftswunder hing een rijkgeschakeerde kleurenwaaier, met de tinten waarin je je Mercedes-Benz W120 (1953-1962) kon kiezen. Steenrood. Mintgroen. Dennegroen. Vijf tinten blauwgrijs. Zes tinten crème. Was het maar geen 2018.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden