Profiel

Melissa McCarthy laat zich niet wegpesten

Melissa McCarthy is ouder en dikker dan de gedroomde hollywoodster. Toch zit ze Sandra Bullock en Angelina Jolie op de hielen als best betaalde actrice. Daar heeft ze zo haar methode voor.

Melissa McCarthy speelde een diarree-scène die haar een Oscarnominatie opleverde en haar doorbraak betekende. Beeld null
Melissa McCarthy speelde een diarree-scène die haar een Oscarnominatie opleverde en haar doorbraak betekende.

Als de voluptueuze CIA-bureaubeambte Susan in de spionagekomedie Spy ein-de-lijk undercover mag, krijgt ze de identiteit aangemeten van een 'werkloze telemarketeer': grijs krullend haar, een shirt met opdruk van een poes. Waar haar afgetrainde mannelijke collega's beschikken over horloges met vlammenwerpers, zijn haar spionnensnufjes verstopt in een tube aambeiencrème of voetschimmelspray. Susan ondergaat het lijdzaam en zuchtend.

Drie sterren

McCarthy's gegoochel met imago behoedt Spy voor middelmaat. De verkleedpartijtjes zijn een fraaie metafoor voor het werk van McCarthy-de-actrice, vond recensent Berend Jan Bockting.

De actrice die haar speelt, Melissa McCarthy, werd wereldberoemd met dit soort typetjes: misfits naar wie mensen niet willen kijken, maar het stiekem toch doen. Het maakte McCarthy tot een van de best betaalde actrices in Hollywood. Na Sandra Bullock en Angelina Jolie deelt ze een derde plaats met Jennifer Lawrence. Haar optreden in Spy mag dan misschien pas haar eerste hoofdrol zijn, ze is al een paar jaar een van de weinige acteurs wier naam alleen al mensen naar de bioscoop trekt. McCarthy is wat 'box office-goud' wordt genoemd.

En dat is opmerkelijk, in een filmwereld waarin de norm voor vrouwen kledingmaat 0 is en hun maximale houdbaarheidsdatum op 35 jaar ligt. Waar grofgebekte, grappige vrouwen nog steeds uitzonderingen zijn. Waar volgens McCarthy zelf seksisme een 'ziekte' is en iedereen die 'niet rondhobbelt op hoge hakken doorgaat voor onaantrekkelijke bitch'.

Melissa McCarthy met tegenspeelster Sandra Bullock bij de première van The Heat. Beeld null
Melissa McCarthy met tegenspeelster Sandra Bullock bij de première van The Heat.

Bridesmaids

De 44-jarige McCarthy beleefde haar grote filmdoorbraak met Bridesmaids (2011). McCarthy speelde een bijrol als bruidsmeisje in de komedie en stal de show met een scène waarin ze zit te poepen op een wasbak - diarree, hoge nood. Het hoofd rood, de jurk opgetrokken: 'Het spuit eruit als lava'. Het leverde haar een Oscarnominatie op.

Het is alsof McCarthy vanaf dat moment heeft gedacht: 'U verlangt dat ik luid, irritant, grofgebekt en onverzadigbaar ben qua seks, drank en eten? Dan zult u het krijgen.' Ooit ontwikkelde ze als stand-up comedian typetjes met behulp van een pruik, een gekke bril en onbevreesde improvisatie, na Bridesmaids creëerde ze personages die slim meesurften op de groeiende populariteit van poep-plas-seks-kots-komedies.

In Identity Thief (2013) is ze een onwaarschijnlijke fraudeur, met een permanentje en een voorliefde voor blauwe oogschaduw, met wie de brave huisvader (Jason Bateman) raakt opgescheept. In The Heat (2013) is ze een non-stop scheldende agent met leren, vingerloze handschoentjes die op pad moet met een preutse, keurige FBI-agente (Sandra Bullock). En zo werkte ze zich op van 'gekke vriendin van', naar de helft van een komisch duo, tot de hoofdrolspeelster in Spy.

Jurk

Vijf of zes ontwerpers liep Melissa McCarthy af toen zij voor een Oscar genomineerd was voor haar rol in Bridesmaids. Geen van hen wilde een galajurk voor haar maken voor op de rode loper.

Het was de druppel: al eerder klaagde McCarthy, die een opleiding deed tot modeontwerpster, dat kleding in haar maat 'ofwel voor een 98-jarige vrouw, ofwel voor een 14-jarige hoer gemaakt lijkt'.

Samen met ontwerpster Daniella Pearl heeft zij nu een eigen kledinglijn ontwikkeld voor grotere maten.

Deze maand maakte ze zich nog kwaad over winkelcentra. 'Het is vreemd dat je (boven maat 42) niet kunt winkelen met vriendinnen omdat 'jouw' sectie boven verstopt is tussen de auto-onderdelen. 'We stoppen jullie even hier, omdat we jullie niet willen zien en waarschijnlijk willen jullie ook niet gezien worden.'

Tegenslag omarmen

Om grappig te zijn, vindt McCarthy, moet je minpunten en tegenslag omarmen. En in Hollywood krijgen vrouwelijke personages daartoe amper de kans, vertelde ze in een interview met de Amserikaanse zender CBS. 'In veel komedies krijgen vrouwen fantastische kleren, een geweldig kapsel, een winkeltje - een kaaswinkeltje in Manhattan ofzo. Volgens mij kun je dan de huur niet betalen, maar ze lopen wel met een Chloé-tas (...) En dan moeten ze grappig zijn. Maar met wat? Je hebt zojuist al haar gereedschap afgepakt, denk ik dan.'

Een van de gereedschappen die McCarthy gebruikt, is haar lichaam. Ze heeft een talent voor fysieke komedie: ze wurmt zich door autoraampjes, laat zich lomp over een motorkap glijden en is gek op vechtpartijen. Als de kijker een beetje onrustig gaat schuifelen op zijn stoel, dan is het goed.

Bij sommige mensen roept ze echter sterke weerstand op. De hatelijke opmerkingen die McCarthy online naar haar hoofd geslingerd krijgt, richten zich vooral op haar gewicht. Zelfs een recensent omschreef haar in de recensie van Identity Thief met woorden als 'formaat traktor' en 'vrouwelijk nijlpaard'. Een soort 'bodyshaming' dat een heel verkeerde boodschap geeft aan jonge meisjes, reageerde McCarthy. Toen een verslaggever na Tammy (2014) zei dat ze in die film wel 'heel lelijk' was, kreeg hij van McCarthy de wind van voren: 'Zeg je dat ook tegen een man als hij een personage speelt dat in de kreukels ligt?'

Eigenlijk eigent McCarthy zichzelf via haar typetjes het recht toe op imperfectie, met harde hand. Maar wie haar personages door dat pantser van harde grappen en zelfverzekerdheid onkwetsbaar acht, heeft het mis. McCarthy is op haar best als ze juist haar kwetsbaarheid durft te tonen.

McCarthy in een jurk van Daniella Pearl. Beeld null
McCarthy in een jurk van Daniella Pearl.

Gilmore Girls

Het wordt vaak vergeten, maar voordat ze in de bioscoop doorbrak met Bridesmaids, speelde ze zeven jaar in de televisieserie Gilmore Girls (2000-2007). Sookie was ze daar, een lieve, geestige, stuntelige kok en de beste vriendin van het hoofdpersonage Lorelai. Ze won een Emmy met de sitcom Mike and Molly (2010-2015), een romantische komedie over twee bezoekers van een Anonieme Overeters Bijeenkomst. In de film St. Vincent (2014) speelde ze een lieve gescheiden moeder naast Bill Murray. Haar cameo in The Hangover III (2013) is prachtig ingetogen.

Haar personages lijken die zachte kant te overschreeuwen, maar wie goed kijkt, ziet in elk van haar films een moment waarop McCarthy de kijker even naar binnen uitnodigt. Ze houdt van haar personages, al doft ze ze op als een kerstboom en maakt ze ze soms belachelijk met dikkemensengrappen. De films waarin ze te onvriendelijk is voor haar typetjes, zoals Identity Thief en het door haar en haar echtgenoot Ben Falcone geschreven Tammy, werden door recensenten neergesabeld.

Melissa McCarthy bij de Europese première van Spy. Beeld null
Melissa McCarthy bij de Europese première van Spy.

Chronisch onderschatte vrouw

Vooral regisseur Paul Feig, die McCarthy ontdekte voor Bridesmaids, haar vervolgens regisseerde in The Heat en Spy, en haar nu weer heeft gecast voor zijn vrouwelijke versie van Ghostbusters (verwacht in 2016), haalt het beste in haar naar boven: bij hem is McCarthy nooit de punchline van een dikkemensengrap. In de films die zij samen maakten, geldt eigenlijk het omgekeerde: degenen die lekker om haar denken te lachen, worden hoe langer hoe meer geconfronteerd met hun eigen, vaak harde, vooroordelen.

In Spy bijvoorbeeld is McCarthy's personage Susan eigenlijk een chronisch onderschatte vrouw. Bespot worden de mensen die niet meer in haar zien dan iemand die gemaakt is voor vormeloze poezentruien. In de film leert Susan dat zij zich niet in hokjes moet laten drukken en bewijst ze de wereld tegelijkertijd dat ze veel meer in haar mars heeft.

Het typetje voorbij, onderschatting als troefkaart: misschien was dat ook altijd al McCarthy's masterplan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden