Melancholieke stem wint het van acteertalent

De maandag in New York overleden Glenn Frey was zanger/gitarist in de grootste Amerikaanse rockband van de jaren zeventig: Eagles. Samen met drummer en medeliedjesschrijver Don Henley vormde hij een zeldzaam sterk componisten- en zangduo verantwoordelijk voor talloze klassiek geworden popliedjes.

Glenn Frey tijdens het Amerikaanse country festival Stagecoach in 2008 Beeld AFP

Take It Easy, Best Of My Love, Lyin' Eyes, One Of These Nights, New Kid In Town en natuurlijk Hotel California werden wereldwijd radioklassiekers. De verzamel-lp Their Greatest Hits 1971-1975 zou met 26 miljoen verkochte exemplaren in de Verenigde Staten het best verkochte album van de eeuw worden.

Het begint voor Glenn Frey allemaal in Detroit, waar hij als jongetje The Beatles ziet spelen, verslingerd raakt aan popmuziek en in contact komt met Bob Seger, op wiens Ramblin' Man uit 1968 Frey te horen is. Maar, zo beseft de ambitieuze gitarist al snel, wilde als hij het gaan maken dan moest hij naar Los Angeles.

Daar raakt hij bevriend met de toen nog onbekende J. D. Souther en de bekendere Jackson Browne. Met Souther neemt hij als Longbranch Pennywhistle in 1969 een album op.

Meerstemmige zang

Doorslaggevend is zijn ontmoeting met Don Henley, eerst voorzichtig via Amos het platenlabel dat zij delen, en pas goed in de begeleidingsband van Linda Ronstadt waar ze los van elkaar voor worden uitgenodigd.

Al snel kunnen ze het muzikaal zo goed met elkaar vinden dat ze Ronstadt verlaten om zelf een band te beginnen: Eagles. Aanvankelijk maken de Eagles zachtmoedig klinkende countrypop, sterk beïnvloed door de meerstemmige muziek van Crosby Stills & Nash en The Byrds en Poco.

Frey valt als songschrijver al op met Take It Easy, dat hij samen schreef met Jackson Browne. Maar het zijn naast de pakkende composities vooral de meerstemmige zangpartijen die de Eagles onderscheiden. Henley met zijn hoge wat afgebeten emotionele stem en Frey die wat dieper en melancholieker zingt vormen ook zangtechnisch een prima combinatie.

Na een paar platen willen Henley en Frey van de Eagles meer een rockband maken. Er komt versterking van gitaristen Don Felder en Joe Walsh en Frey is minder te horen als leadzanger. 'Bewust', zo zegt hij in een interview, 'want we hadden in Don Henley een betere.' Op Hotel California, de beroemdste plaat van Eagles, zingt hij alleen New Kid In Town nog.

Hereniging

Maar de successen van Hotel California en de daaruit voortvloeiende drank- en drugs-excessen breken de band langzaam op. Het album The Long Run komt moeizaam tot stand en wordt eind 1979 als eerste Eagles-album door de pers zeer matig ontvangen.

In 1980 heeft vooral Glenn Frey er genoeg van en gaan de Eagles uit elkaar. Frey gaat zich toeleggen op acteren en krijgt in 1984 een rol in de razend populaire tv-serie Miami Vice waarin ook zijn liedjes You Belong To The City en Smuggler's Blues te horen zijn. Maar zijn grootste hit heeft Frey in 1984 met The Heat Is On uit de film Beverly Hills Cop.

Hoe aardig Frey en zijn maatje Henley het solo ook doen, manager Irving Azoff wil zijn oude succesband weer graag bij elkaar hebben, wetende dat de tijd begin jaren negentig rijp is voor een Eagles-reünie.

Het lukt Azoff met een zak geld in 1994 de heren te herenigen en er zal in 2007 zelfs een goed ontvangen nieuwe plaat verschijnen: Long Road Out Of Eden. The Eagles doen regelmatig Nederland aan met zeer routineuze shows, maar tot op het laatst wist de samenzang in een liedje als Lyin' Eyes kippenvel te bezorgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.