Review

Meisje met het rode haar blijft aan de veilige kant

Tom Bakker componeerde bescheiden maar mooie muziek, veelal in simpele pianoklanken - timide van melodie, maar effectief. Roos van Erkel is met haar sterke acteren en mooie zangstem de drijvende kracht van de musical.

Roos van Erkel en Jim Bakkum. Beeld Joris van Bennekom

De producenten van de musical Het meisje met het rode haar mogen blij zijn met hoofdrolspeelster Roos van Erkel. Met haar kwaliteiten zorgt ze ervoor dat de voorstelling net dat kleine beetje extra krijgt om niet weg te zakken in middelmatigheid. Met andere woorden: Roos is de ster van dit Meisje.

Artistiek gezien blijft deze musical namelijk aan de veilige kant. Op simpele manier en met eenvoudige middelen wordt het verhaal van verzetsstrijdster Hannie Schaft (1920-1945) in zang en dans naverteld en uitgebeeld. Chronologisch bijna, vanaf het moment dat ze als jonge studente in 1943 wordt ingelijfd bij de Raad van Verzet in Haarlem, tot haar dood in 1945, als de Duitsers haar in de duinen bij Bloemendaal fusilleren. Haar verzetswerk bestaat aanvankelijk uit het stencilen van illegale krantjes en het stelen van persoonsbewijzen. Later volgt het grotere werk: ze liquideert landverraders en overlopers. Als dochter uit een streng socialistisch milieu is rechtvaardigheid haar doel.

Schafts levensloop en de radicale keuzen die ze daarin maakte, zijn geëigend materiaal voor dramatisering. De verfilming uit 1981 van Ben Verbong (regie) en Renée Soutendijk (titelrol) behoort tot de betere Nederlandse speelfilms. Gek genoeg is er nog nooit een tv-serie over haar gemaakt.

Beeld Joris van Bennekom

Bescheiden maar mooie muziek

Nu dus wel een musical, in dezelfde week waarin ook De Tweeling in première ging. De producenten van Het meisje met het rode haar hebben zo te zien nog niet eentiende van het budget dat Joop & Albert te besteden hadden. Van scenografie is hier nauwelijks sprake; loshangende lange lappen verbeelden bomen in een donker bos. Verder vooral schuifpanelen, fraaie kostumering en een overuren draaiende lichtmachine. Het heeft zowel iets oubolligs als iets sympathieks.

Tom Bakker componeerde bescheiden maar mooie muziek, die veelal uit simpele pianoklanken bestaat - timide van melodie, maar wel effectief. Af en toe wordt muzikaal flink uitgepakt, met het nummer Niet zoals zij, gezongen door Joke de Kruijf, als hoogtepunt. Fijn om De Kruijf weer eens voluit te horen zingen. Tegenover Roos van Erkel staat Jim Bakkum als medestrijder en love-interest Hugo. Bakkum (na Idols vooral musicalartiest) acteert naar behoren en zingt bovendien ook nog het prettig aangezette musicalnummer Ik zie jou. Als Hugo is gesneuveld, dwaalt zijn geest nog tot het einde van de voorstelling over het podium. Beetje raar is dat wel, maar het zal wel in Jims contract staan. Het kleine ensemble speelt vele dubbelrollen en zingt fraai.

Als regisseur Paul van Ewijk wat brutaler zou zijn geweest, had hij met deze goede ploeg meer diepte en een hoger plan kunnen bereiken. Nu is Roos van Erkel met haar sterke acteren en mooie zangstem de drijvende kracht die het meisje met de rode haren zeventig jaar na dato alle eer bewijst.

Musical-acteurs Roos van Erkel en Jim Bakkum tijdens de seizoenpresentatie van producent DommelGraaf & Cornelissen Entertainment in Theater de Meervaart. Zij vertolken de hoofdrollen in Het meisje met het rode haar. Beeld anp

Het meisje met het rode haar, Musical, Het meisje met het rode haar, door Dommelgraaf & Cornelissen Entertainment. Tekst Alard Blom; muziek Tom Bakker; regie Paul van Ewijk. In Stadsschouwburg Haarlem, 12/10. Tournee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden