Meet Me in Venice is origineel maar geen pakkend drama

Het thema is origineel, maar echt pakkend drama levert het niet op. De dialoog is minder spitsvondig dan wat voor typisch Terstalliaans doorgaat.

Beppe Costa en Roberta Petzoldt in Meet Me in Venice.Beeld .

Daar staat hij op de kade te Venetië: de Italiaanse vader die 28 jaar niks van zich liet horen. Een morsige, gedrongen man met grote bril, die maar weinig geïnteresseerd lijkt in zijn Nederlandse dochter, die hem op zijn verzoek opzoekt. Zij, Liza, is nerveus en argwanend: wie is die man, wat wil hij nu ineens?

In Eddy Terstalls Meet Me in Venice maken twee personages de balans op. Mauro (Beppe Costa) wil zijn levensvisie en gemaakte keuzen demonsteren voor zijn dochter. Tegelijk zien we flarden van de videoboodschap die Liza (Roberta Petzoldt) ná haar vaderbezoek opnam voor haar eigen zoontje van 3, af te luisteren als hij groot is.

Treinreis

Mauro voert Liza mee op treinreis, vanuit Italië door de Balkan, naar het uiteindelijke reisdoel. Meer reisgids dan belangstellende vader is hij, een man die onderweg oude vrienden ontmoet, instrumenten bespeelt en met wijsheden strooit. De dialoog in Meet Me in Venice is minder spitsvondig dan wat voor typisch Terstalliaans doorgaat, minder humoristisch ook. Liza is een kwetsbaar personage, geen fort, zoals patser Simon in Terstalls gelijknamige film.

Waar Terstalls stadse komedies goed toekonden met een directe stijl, zonder opsmuk, oogt de lowbudgetroadmovie Meet Me in Venice toch wat karig. Er had ook wel iets bespaard mogen worden op het gestaar uit rijdende treinen. De door de reisbeelden gesneden stukjes videoboodschap vormen soms een verdieping van Liza's emoties, maar zijn even vaak dubbelop: 'het was best een rare ontmoeting' - ja, dát zagen we al.

De film veert op zodra zich een Servische knul meldt voor Liza. Iemand die de boel ontregelt, een derde wiel - het is precies wat de vertelling behoeft. Jammer genoeg is zijn rol beperkt; al snel hangen we weer aan de lippen van die alwetende en zelfgenoegzame vader, die zijn dochter aan de hand van citaten van Lao Tse en aanverwante poëten bijbrengt dat loslaten het beste is.

Kwetsbaarheid

Terstall verstaat de kunst in een enkel zinnetje een sfeer te treffen: als Liza haar vader even ontvlucht en een nachtelijke lift krijgt van een vrachtwagenchauffeur, liegt ze dat ze Servië bezoekt voor een judotoernooi; een mooie terloopse illustratie van haar kwetsbaarheid. Hoofdrolspeelster Petzoldt (ook te zien in Terstalls vorige film Deal) bezit ontegenzeggelijk iets eigens met haar katachtige, priemende blik, al klinkt haar dialoog op momenten wat gerepeteerd. Muzikant en theatermaker Costa tekende voor weemoedige Balkanmuziek, die bij elke gelegenheid wordt ingezet.

Terstall snijdt een origineel thema aan: hoe een vader (of moeder) soms ook maar beter afwezig kan zijn. Echt pakkend of confronterend drama levert dat niet op.

Meet Me in Venice Regie: Eddy Terstall. Met: Roberta Petzoldt, Beppe Costa, Nikola Rako¿evi¿. 95 min., in 11 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden