Nieuws Klassieke muziek

Meestertrompettist Peter Masseurs (1944-2019) overleden

De zaterdagavond overleden trompettist was een van de belangrijkste gezichten van het Concertgebouworkest.

Trompettist Peter Masseurs Beeld RV

Wie het voorrecht had om muziek te maken met Peter Masseurs (1944-2019), kon maar beter alert zijn. ‘Zijn timing was zo bijzonder, iedere keer een fractie anders. Je moest hem wel volgen’, zegt Bert Langenkamp, die zowel zijn leerling als trompetcollega was in het Concertgebouworkest. Acht jaar lang zat hij naast hem. ‘Met iedere frase deed hij iets speciaals. Hij kon de spanning over vele maten uitspreiden.’

Peter Masseurs, die zaterdagavond op 74-jarige leeftijd overleed, gold als een van de beste trompettisten ter wereld. Hij begon zijn carrière bij de Marinierskapel. In 1970 werd hij ingelijfd door het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Tekenend voor zijn reputatie, was dat toen het Concertgebouworkest hem in 1982 wegkaapte, hij tegen de regels in geen proefspel hoefde af te leggen – ongekend.

Masseurs, geboren in Halsteren, had ‘een vette, warme toon’, zegt Werner Herbers, die zijn collega was op hobo in het Concertgebouworkest. ‘Hij was fenomenaal en speelde heel melodieus. Het werd nooit fanfaresk gekwetter bij hem. Zelfs in de moeilijkste rotsolo in Igor Stravinsky’s Petroesjka speelde hij technisch ongelooflijk gaaf.’

Oud-Volkskrant-muziekredacteur Roland de Beer hoorde Masseurs veelvuldig en roemt zijn ‘stabiele toon’. ‘Hij was een onverschrokken blazer, de man die je vroeg voor de stukken die een normale trompettist niet aankan. Zijn repertoire was ook heel breed. En niemand kon die solo waarmee de Vijfde symfonie van Gustav Mahler begint zo mooi spelen als hij.’

Naast zijn orkestbaan speelde hij onder meer bij het Nederlands Blazers Ensemble, het Asko Ensemble, het Schönberg Ensemble en de Ebony Band. Ook was hij hoofdvakdocent aan het conservatorium in Amsterdam, waar Bert Langenkamp in 1991 bij hem aanklopte. ‘Ik dacht: wow, zo wil ik klinken. In de lessen zong hij altijd mee en hij was heel enthousiast, hij gaf me een enorme push.

‘Hij was een vriendelijke man, maar hij kon ook hard zijn. Dat heb je in een functie van solotrompettist ook nodig. Er staat veel druk op je, iedereen hoort je. Hij was zo gefocust, altijd bezig om mooier te spelen dan de dag ervoor.’ In 2009 ging hij met pensioen.

In 2017 kwam Masseurs in het nieuws omdat hij kortstondig vermist was. Hij leed aan de ziekte van Alzheimer. ‘In zijn laatste jaren bij het orkest werd hij vergeetachtiger en gaf hij aan meer moeite te hebben met het instuderen van nieuwe, moderne stukken’, zegt Langenkamp. ‘Achteraf gezien was dat misschien een voorbode van zijn ziekte.

‘Ik zie Masseurs niet zozeer als een trompettist. Hij was een musicus die iedere noot een bijzondere lading gaf. Als ik studeer, denk ik nog steeds vaak: hoe zou hij deze frase benaderen?’

Beluister hier naar opnamen van Masseurs:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden