Meest coherente en evenwichtige Future-album

Menno Pot

Na twee studioplaten en een reeks mixtapes van wisselende kwaliteit is DS2 dan eindelijk het album waarmee de rapper Future (echte naam: Nayvadius DeMun Wilburb) uit Atlanta, Georgia, zijn commerciële belofte eindelijk echt lijkt in te lossen: hij staat op één in de Amerikaanse albumlijsten.

Aan de oppervlakte is DS2 een album vol clichématig hiphophedonisme, een langgerekte ode aan drugsgebruik, seks en materialisme. Al in de allereerste zin houdt de rapper zijn dure Gucci-muiltjes aan tijdens het neuken. Daarmee is de toon gezet.

Maar pas op: Future sleurt je mee naar donkere diepten, eenzaamheid en paranoia: die drugs, die seks, hij beleeft er geen enkel plezier aan, zodat een schets van een dolende ziel ontstaat. 'They tried to make me a pop star', rapt hij in I Serve The Base, 'and they made me a monster.'

In die dubbele bodem schuilt de grootste kracht van DS2, beslist het meest coherente en evenwichtige Future-album, maar zo opwindend als de recente platen van Vince Staples of Futures stadgenoot Young Thug wil het toch niet worden. Daarvoor zijn beats, voordracht en ritmiek toch net te eenvormig en blijken Futures flirts met het ijzige r&b-geluid à la The Weeknd wat te inwisselbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden