Meer dynamiek en een onsje minder ‘southern’ rock

Als het aan de Amerikaanse Drive-By Truckers had gelegen waren de jaren tachtig nooit begonnen, hoorde je op de radio de hele dag rockmuziek van Thin Lizzy, The Who, ZZ Top en Ted Nugent....

Hun platen klinken alsof punk en disco nooit hebben plaatsgevonden en ademen de southern rocksfeer alsof het nog altijd 1975 is en Ronnie Van Zant met zijn Lynyrd Skynyrd de toon zet in de rock ’n’ roll.

Van Zant is al meer dan dertig jaar dood, maar zijn geest waart rond op alle platen van Drive-By Truckers, en ook op het podium van Paradiso waar de band uit Athens, Georgia dinsdag twee uur lang wilde aantonen dat er na Lynyrd Skynyrd veel andere muziek is gemaakt, maar geen betere.

Het rockte in de behoorlijk gevulde zaal lekker door, de twee zangers Patterson Hood en Mike Cooley wisselden elkaar mooi af. Patterson klonk verbeten als een Don Henley dat ooit in The Eagles deed en Cooley had een mooie countrysnik. Ook de gitaarduels tussen de heren mochten er wezen. Ze namen er de tijd voor en wanneer John Neff niet achter zijn in de geluidsmix slecht afgestelde pedal steelgitaar zat, rockte hij een moppie mee.

Twee uur lang zompige rock ’n’ roll is wat de Drive-By Truckers presenteerden, en daarmee deed de band zichzelf toch te kort. Het klonk op den duur allemaal wat vlak, terwijl de band juist op hun nieuwe, eerder dit jaar verschenen, album Brighter Than Creation’s Dark zo knap aantoonde ook met verstilde akoestische liedjes raad te weten. Op die plaat is alles in balans en hoor je een fraaie dynamiek.

Die ontbrak hier uiteindelijk toch. Even een liedje als Bob had een welkome afwisseling kunnen brengen tussen de maar voortdenderende rocknummers. Maar van een doordachte setopbouw wilde Drive-By Truckers niet horen. Gitaren inpluggen en rocken maar, was het devies.

Aan sterk repertoire geen gebrek. The Man I Shot rockte als Neil Youngs Crazy Horse dertig jaar geleden en Let There Be Rock bleek nog altijd een van hun sterkste troeven: ‘And I never saw Lynyrd Skynyrd but I sure saw Molly Hatchet’.

Dat hebben we geweten, een onsje minder had geen kwaad gekund.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden