Reportage700 verjaardagskaarten

Meer dan 700 onbekenden feliciteerden Els: ‘De postbode was stomverbaasd’

Els van Roessel en Nico Beemsterboer in hun tuin in Almere.Beeld Ivo van der Bent

Nico Beemsterboer deed in de krant een oproep aan iedereen om zijn jarige vrouw een kaartje te sturen. Els van Roessel kreeg post van meer dan 700 onbekenden. Wie feliciteerden zij?

De advertentie van Nico Beemsterboer stond zaterdag 18 april in de Volkskrant, in ieder geval voor zijn vrouw goed verstopt in het Familie & Mededelingen-hoekje: ‘Mijn dierbare echtgenote Els van Roessel wordt vrijdag a.s., de 24ste, 80 jaar. Helaas: geen feestelijkheden. Maar een kaartje van u naar Magnoliahof 8, 1326 EL Almere zou voor haar veel goedmaken. Wees lief en stuur er een! Veel dank, Nico.’ 

170 euro was hij kwijt voor zijn oproep, die voor dat bedrag ook in Trouw en Het Parool verscheen. Het zou hem benieuwen. 

Dinsdag gooide de postbode stomverbaasd de eerste 70 enveloppen naar binnen. Daarna was het elke dag raak, met als klap op de vuurpijl vrijdag, verjaardagsdag: 270 stuks. Zaterdag volgden nog een paar felicitaties, woensdag de laatste twee. In totaal ontving Els van Roessel 726 kaarten van mensen die lief wilden wezen, zonder te weten wie ze nog vele jaren toewensten. Of was dat misschien juist de charme?

Nico Beemsterboer zit te glunderen in hun tuin, strohoed op, sokken in zijn slippers: ‘Ik heb het de postbode maar even uitgelegd.’ En zijn vrouw, haar ook. Zij had de oproep in hun krant gemist, zoals hij al hoopte, dus die eerste lading post kwam als een verrassing. Ja, zegt zij, wie leest die advertentiepagina's nou? ‘Ik bekijk alleen de overlijdensadvertenties.’ 

De oproep van Nico Beemsterboer in de krant van zaterdag 18 april.Beeld Gidi Heesakkers

De Boer zoekt Vrouw-achtige hoeveelheid alleen al was ‘overdonderend’, al blijken 726 kaarten dus gewoon in twee plastic mandjes te passen. ‘Maar de moeite die de mensen zich hebben getroost!’. 

Ze gingen er elke middag samen voor zitten op het terras, met een glas wijn. Kindertekeningen zaten er bij, een geknutselde slinger, gevulde enveloppen ook: een tientje, een boekenbon, een sjaal, een Bol.com-tegoedkaart. ‘Lieve mevrouw Els, we kennen elkaar niet, maar na de hartverwarmende oproep van uw man in de krant konden wij het niet laten u te feliciteren!’ Een Bob, in hanenpoten: ‘Staat de taart klaar?’

Sommige mensen penden een hele lap. ‘Kunnen jullie een beetje naar buiten? Ik stap zo meteen op de fiets naar de boer aan het Gein. Daar haal ik verse melk en yoghurt van de dames koe. Heerlijk. Ik ben stapel op zuivel. En ik neem de mooie route, langs de Amstel, de Waver, de Holendrecht en het Gein. Een minivakantie op twee wielen. Dag lieve mensen.’

Uit Almere: ‘Geniet van het leven zoals het nu is en maak er wat moois van.’ Uit Gouda: ‘Hartelijk gefeliciteerd met uw verjaardag en lang leve de Volkskrant. Als cadeau een mooie uitspraak van Paul Klee: ‘Het ene oog ziet, het andere voelt’.’ 

Of deze: ‘Graag wil ik een medetachtiger van harte gelukwensen met deze mijlpaal. Ik kon dat nog uitgebreid vieren, samen met twee vriendinnen en naaste familie. Een weekend in een hotel in Hasselt, België. Ik realiseer me hoe niet leuk het is om er zo weinig aan te kunnen doen. Gelukkig hebt u uw echtgenoot nog. De mijne is intussen overleden. En ja, hij was gelukkig ook nog bij het feest. Toch heel veel plezier toegewenst samen! Geniet ervan!’

Simpelweg ‘Van harte gefeliciteerd met uw 80ste verjaardag’. Els: ‘Ook prima.’ 

Drie jonge vrouwen stuurden een polaroidfoto mee – de enige gezichten die ze heeft bij de berg post. ‘En toch: lieve Els, een knuffel, dikke kus; veel mensen schreven alsof we elkaar jaren kenden.’ Wellicht zette juist het feit dat de 80-jarige een grote onbekende was sommige kaartjesschrijvers aan tot hun goede daad. Zoals Henk en Karin uit Hoorn het verwoordden: ‘Wij vinden het heel bijzonder om u deze kaart te sturen, want we hebben geen idee wie u bent. Zo lijkt het een klein beetje op een ‘blind date’.’

De advertentie die Els van Roessel zaterdag 2 mei plaatste.Beeld Gidi Heesakkers

Het waren vooral vrouwen die op zijn oproep reageerden, viel Nico op. ‘Ik denk dat veel van hen ontroerd waren door die eerste opmerking: ‘Mijn dierbare echtgenote.’ Ze vonden het romantisch. Daarom is het zo’n succes geworden.’

Els: ‘Maar ook door corona hoor!’

Ze bedoelt: ’s lands hart-onder-de-riem-modus. PostNL liet al weten dat er in deze tijd significant meer kaarten op de bus worden gedaan. En dan zijn er nog allerlei initiatieven die briefcontact met ouderen op gang brengen, zoals Coromapost. Nico: ‘Twee mensen van 80 en 83, dat kunnen natuurlijk hele ouwe zakken zijn die een beetje verfrommeld in een hoek voor de tv zitten.’

Zij niet, wil hij maar zeggen. Op een leeftijd waarop veel ouderen naar een appartement verkassen, kochten Els en Nico een huis met een grote tuin – een tuin met een achterom, waar ze op Els’ verjaardag gemakkelijk op anderhalve meter afstand slagroomtaart konden eten met hun kinderen en kleinkinderen. Nico: ‘Als wij op een dag geen puf meer hebben voor die tuin, nou en, dan laten we hem toch gewoon verwilderen? Doen we niet moeilijk over.’

Els volgt nu drie keer in de week haar zumbales via een livestream op haar laptop. Nico begint elke dag met gewichten, 150 oefeningen met 2 kilo in elke hand. Hij gaat normaal gesproken drie keer in de week naar de sportschool, om een uur hard te lopen op de loopband. ‘Ik ben de oudste en word in de gaten gehouden door een paar van die jongens die daar rondlopen. Ze vinden het een beetje idioot, een beetje overdreven; dik in de tachtig, en maar zweten, en maar sjouwen, en maar hollen. Maar ze vinden het óók leuk.’

Nico en Els genieten na van alle kaarten die Els heeft ontvangen voor haar 80ste verjaardag. Dankzij een advertentie van Nico kreeg Els ruim 700 kaarten opgestuurd. Beeld Ivo van der Bent

Ze zijn 36 jaar samen, waarvan 33 jaar getrouwd. Korte versie van hun ontmoetingsverhaal: Nico ging door zijn rug en moest naar de fysiotherapeut, Els was de leuke fysio. Een paar jaar later ging hij weer door zijn rug, weer naar Els. De fysieke aantrekkingskracht was gigantisch. ‘Er deugde in allebei onze huwelijken iets niet, dus dan gebeuren die dingen, hoe ingewikkeld ook. Mijn toenmalige echtgenoot kwam er natuurlijk achter. Die zei op een gegeven moment: weet je wat, ga jij maar eens een week op vakantie met die man. En dan zien we wel verder.’

Na Gran Canaria was het wel duidelijk. ‘Je bent tot over je oren verliefd en stapt van het een in het ander. In feite is dat niet goed, je kunt beter eerst een periode ieder apart wonen, maar dat deden wij niet. We zijn nog een aantal keer uit elkaar gegaan, ook in verband met de kinderen. Maar alles heeft het overleefd.’

Nico draagt grijnzend voor uit een aan hem gerichte kaart: ‘Beste meneer Nico, wat boft uw vrouw met zo’n attente man.’

Zaterdag 2 mei liet zij een dankwoord afdrukken in de krant. ‘Aan de oproep van mijn geliefde Nico om een kaartje te sturen ter gelegenheid van mijn 80ste verjaardag hebt u, lieve lezers, massaal gehoor gegeven. Meer dan 700 kaarten met mooie, lieve, bemoedigende en vrolijke teksten hebben mijn verjaardag echt onvergetelijk gemaakt. Ook de creatievelingen maakten er iets geweldigs van. Nico en ik hebben ervan genoten. Een dankbare Els van Roessel.’

Kosten: 263 euro. ‘Waanzinnig duur. Maar ik kon het niet laten.’ Twee dagen na de verjaardag van Els werd Nico 83 jaar. Hij kreeg van haar twee boeken: Het wit en het purper van Willemijn van Dijk en Eindstation Auschwitz van Eddy de Wind. 

En 17 kaarten.

150 duizend verjaardagskaarten

De Britse oorlogsveteraan Tom Moore werd wereldberoemd toen hij in april honderd rondjes liep in zijn achtertuin in Bedfordshire, een sponsorloop van 2,3 kilometer waarmee hij geld ophaalde voor de National Health Service. Missie geslaagd: op zijn honderdste verjaardag, donderdag 30 april, had hij 30 miljoen pond ingezameld. Ook het aantal kaarten dat hij die dag ontving was overweldigend. Het waren er meer dan 150 duizend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden