tv-recensieemma curvers

Máxima wilde het liefst haar LinkedIn-profiel bespreken met Matthijs van Nieuwkerk

null Beeld

Een gesprek over haar zus, de speedboot, Griekenland, het leven, de liefde en het werk, maar vooral over het werk.

We zouden het met Máxima maandagavond hebben over ‘het leven, de liefde en het werk’, maar eerst nog even over haar lampen. Zo gauw Matthijs van Nieuwkerk binnenstapte in Huis ten Bosch zocht hij de informele hoeken van de ruimte op: wat een schit-ter-ende kroonluchter had Máxima daar hangen zeg! Eenmaal gezeten in haar werkkamer, die deed denken aan een midprice Haarlems boetiekhotel, ging het weer over een ándere mooie lamp. ‘Schalks’, noemde Mathijs van Nieuwkerk de blik van Willem-Alexander op een foto op de schouw, maar dat woord kende Máxima niet. ‘Ik leer elke keer iets nieuws.’

Zou beroepsbewonderaar Van Nieuwkerk ook de journalistieke randjes van de ruimte opzoeken? En zo ja, zouden we dat dan te zien krijgen? Waarschijnlijk niet: voorgangers zoals Jeroen Pauw vertelden dat de RVD bij dit soort gesprekken vooraf beteugelt en achteraf knipt. Om het ijs te breken had Van Nieuwkerk poëzie meegebracht, van Pablo Neruda, en Máxima had meteen ook poëzie te ruil (Louise Glück), wat de eerste minuten de spontaniteit gaf van een staatsbezoek.

Interessant werd het toen Van Nieuwkerk de biografie die Marcia Luyten over Máxima schreef erbij pakte, die Máxima beweerde niet te hebben gelezen. Ze wilde daar niets van weten, zei ze glimlachend, ‘want ik leef in vandaag’. Geen moment kwam ze in de verleiding meer los te laten dan gepland. Maar wát ze kwijt wilde, vertelde ze zelfverzekerd en charmant. Over haar ontmoeting met Willem-Alexander op dat feestje in Sevilla, en de zwarte pruik die ze droeg toen ze na hun kennismaking incognito Nederland ging verkennen.

Het gesprek over het leven, de liefde en het werk dus, maar vooral over het werk. Beschermvrouwe van het Oranjefonds, Lid van de Raad van State, erelid hier, erelid daar – Van Nieuwkerk somde het op. Prima klussen, ongetwijfeld, maar de regie bij de RVD had zich verkeken op het amusementsgehalte van Máxima’s LinkedIn-profiel.

Koningin Máxima aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk. Beeld NPO
Koningin Máxima aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk.Beeld NPO

Via een lang, lang blokje werk kwamen we terecht bij het mooiste deel van het gesprek: Máxima die geëmotioneerd sprak over haar zus Ines, die door zelfdoding om het leven kwam. ‘Het heeft me een paar jaar gekost’, zei ze met betraande ogen, ‘maar ik denk aan haar met een grote glimlach’. Ines had ‘een beetje meer dan een depressie’, vertelde Máxima tussen neus en lippen door: een persoonlijkheidsstoornis. Voor koninklijke doen verfrissend mededeelzaam – en sympathiek dat Máxima aandacht vroeg voor betere preventie en voor de GGZ.

Hierna moest Van Nieuwkerk de speedboat nog naar Griekenland zien te sturen, en dat deed hij met veel woorden. Toen hij op de dalende populariteitscijfers wees, begon Máxima zelf maar over de vakantie naar Griekenland en stelde daar het werk tegenover: ‘het doet pijn in mijn hart want wat u zegt inderdaad, ik werk heel hard’. Die vakantie was ‘een vakantie die niet veel voor ons betekende’. Ook merkte ze op: ‘het mocht, het was alleen niet solidair’.

Van Nieuwkerk sprak nu als een tandarts die belooft dat het nog maar eventjes pijn zal doen. Wat vond Máxima ervan dat de speedboat dankzij onze ‘nationale hofnar’ onderwerp van spot was geworden? ‘Hoge bomen vangen veel wind en alles wat we privé doen wordt gezien en besproken’, zei ze. Opvallende uitspraak, want door de mediacode wordt juist vrijwel niets van wat zij privé doet gezien en besproken. Vandaar ook dat vanavond vier miljoen mensen hoopten op een privé-inkijkje.

Dat gaf Máxima, nét genoeg, maar ze was aan het bowlen met opblaasbanden in de zijgeultjes. ‘Het is iets dat mijn man graag wilde hebben en ik gun hem dat wel.’ Had ze dan nog overwogen, vroeg Van Nieuwkerk, een goedkopere boot te nemen, ofzo? Helaas, de brug over de slotgracht was een paar keer neergelaten, maar stond nu weer omhoog. Van Nieuwkerk deed een grote glimmende strik om de avond: ‘U bent vrouw van en koningin, een onvermoeibare werker en ook moeder van drie dochters. Dat is het belangrijkste misschien wel, of niet?’ Ja hoor, absoluut. I’m Every Woman van Whitney Houston had onder de outro gepast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden