Max Emanuel Cencic is gevoelvol maar niet altijd krachtig

Hij heeft niet het engelachtige hoog van Jaroussky, niet de viriele kracht van Fasolis, maar hij doet vaak mee op het tweede plan. Dat heeft minder met zijn kwaliteiten te maken dan met zijn stemtype. Max Emanuel Cencic (Zagreb, 1976) is een countertenor van het middenregister, meer van het zachte maanlicht dan de priemende zon.

Toch kiest hij op zijn cd met Napolitaanse aria's de rol van minnaar, of die van mijmerende held in een verre gevangenis. Met zijn stemgeluid levert dat gevoelvolle maar niet altijd krachtige personages op. Vooral waar de emoties overstromen in golvende coloraturen hoor je de zanger hard werken. Maar waar de componisten Nicola Porpora, Leonardo Leo of Alessandro Scarlatti hem laten wegdromen, voert Cencic je mee naar geheime plekjes in de gedachtenwereld van zijn personages.

De musici van barokensemble Il pomo d'oro spelen lekker direct en krijgen aan het eind van de cd de kans om vol in de schijnwerpers te staan. Met hun dirigent Maxim Emelyanychev als klavecimbelsolist spelen ze de cd-première van een verrassend klavecimbelconcert van Domenico Auletta, een van de minder bekende helden uit de Napolitaanse barok.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden