Mavis Staples blijft krachtig, ondanks wat versleten stem

Wie Mavis Staples (1939) hees en kortademig hoort spreken, zou zweren dat de liedjes die ze sinds 1950 gezongen heeft (met haar familie in The Staple Singers, daarna solo) ver buiten haar bereik liggen....

De power van bijna zes decennia zingen voor God, en daarna de rechten van zwart Amerika, is niet altijd meer hoorbaar, maar nog wel voelbaar, zowel op het door Ry Cooder geproduceerde, activistische album We’ll Never Turn Back (2007), waarmee Staples vorig jaar plots weer de aandacht van het poppubliek trok, als woensdag op het podium van het Amsterdamse Paradiso.

Mavis Staples heeft ze gezien: bordjes met de tekst ‘no negroes’ op winkelpuien. Ze heeft haar leven gewijd aan het gevecht voor ‘civil rights’. Dat gevecht is ook het hoofdthema van haar repertoire.

Opener For What It’s Worth (een lied van Stephen Stills, gecoverd door The Staple Singers) liep in de soep vanwege het aanvankelijk rampzalige zaalgeluid. Why (Am I Treated So Bad) en Respect Yourself ontroerden wél. Zo werd het optreden haast vanzelfsprekend een eerbetoon aan vader Roebuck ‘Pops’ Staples (1914-2000). Mavis’ zus Yvonne is nog altijd achtergrondzangeres in haar huidige band.

Het kan op een witte Nederlander wat drammerig overkomen, zo’n optreden dat vrijwel geheel uit liedjes over de vrijheidsstrijd van zwart Amerika bestaat. Staples’ verhalen tussen de liedjes door hadden soms wat korter gemogen, want het instrumentale gedeelte halverwege was ook al wat langdradig.

Maar dan vertelde Staples bijvoorbeeld over die keer dat zij en haar zusjes zich niet lieten wegsturen uit een koffiebar, en onder het zingen van We Shall Not Be Moved bleven zitten tot de politie kwam assisteren. In Paradiso moest je door de technische imperfecties en Staples’ toch wat versleten stem heen luisteren, en je realiseren dat zulke liedjes voor Mavis Staples méér zijn dan alleen maar liedjes.

Mavis Staples. Paradiso, Amsterdam, 23 april.

Mavis Staples in 2004. (EPA)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden