Drama

Masterclass

Lekker gek doen met acteurs

Hoe echt is de traan van Monic Hendrickx? Plotseling is die daar, als ze vertelt over toneelgoeroe Peer Mascini, die soms als een vader voor haar was. De keel gaat dicht. Ze slikt. En daar is de traan.


Acteren is doen alsof. Of: de waarheid liegen. Een acteur heeft een dubbelzinnige relatie met zijn publiek. Hij probeert het te raken door te suggereren. Een traan is daartoe een probaat middel, ook als die traan in werkelijkheid wordt opgewekt door de gedachte aan de dood van pak-'m-beet een parkiet.

Masterclass, het voor de televisie gemaakte debuut van Hans Teeuwen dat naar de bioscoop is gepromoveerd, gaat over acteren. Min of meer. In de pseudo-documentaire komen vooraanstaande acteurs - onder wie Gijs Scholten van Aschat en Annet Nieuwenhuijzen - aan het woord over hun samenwerking met hun grote leraar Peer Mascini (natuurlijk gespeeld door de acteur Peer Mascini). Hun herinneringen vormen een rijgdraad door de film waarin verder de strapatsen worden gevolgd van de acteur en toneeldocent Pierre Bokma, die het initiatief neemt zijn leerlingen bloot te stellen aan de praktijken van goeroe Mascini.

Dat de laatste masterclass van Mascini acht jaar geleden volledig uit de hand liep - een student nam de opdracht zijn persoonlijkheid af te pellen letterlijk, en krabde de huid van zijn lijf - kan Bokma niet van zijn plan afhouden. Hij hoopt door de lessen stiekem ook zelf weer iets van het heilige vuur te vinden.

Met een mal uitgangspunt is niets mis. Maar dan moet de malligheid wel buiten haar oevers treden en boven de leut en de eenduidigheid uitstijgen. Dat is in Masterclass niet het geval. De film is een grote knipoog, en daarmee een gemiste kans. Want er valt genoeg te verzinnen rondom de tegenpolen waarop acteren stoelt. Iets met de dunne grens tussen echt en onecht, en persoonlijkheid en personage. Of iets met de manipulatieve kracht die acteurs hebben - wat nu alleen gebeurt in de luttele seconden waarin Hendrickx haar traan laat.

Wat Teeuwen wel doet? Hij laat de acteurs onzin uitkramen over toneelspelers en hun 'verdiepte ik'. Hij toont hoe Mascini tot schrik van Bokma opnieuw buiten zinnen raakt en de studenten tot vernederende oefeningen dwingt. Om te eindigen met een uitzinnige danspartij in het huis van Mascini.

Masterclass wekt door het bioscooproulement verkeerde verwachtingen. Terwijl de film gewoon is wat hij is: een aardige aflevering in de low budget-reeks Lolamoviola, het laboratorium van de VPRO voor beginnende filmmakers.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden