Masterclass

Recept voor vissoep * * * *

Patrick van den Hanenberg

Theo Nijland bakent op zijn nieuwste cd zijn muzikale terrein degelijk af. In Eigenlijk mag ik nergens over zingen, waarin hij het recept voor vissoep uit een Frans kookboek op muziek heeft gezet, haalt hij de adoratie voor het Franse chanson (en Wende Snijders) onderuit, omdat iedereen zo gewichtig naar teksten luistert die vrijwel niemand begrijpt.
In Evita laat hij geen spaan heel van de nepemoties van de opgeklopte musical, en in Wat een leuk liedje krijgen homoseksuele zangers op hun duvel die heel onwaarachtig over de liefde voor een vrouw zingen.

Blijven over de uit duizenden herkenbare stem en de hoekige melodielijnen, die soms elastisch worden opgerekt en dan weer hard worden afgekapt om tekst en muziek op een lijn te krijgen. Door overbelasting was Nijland zijn stem een tijdje kwijt, juist toen hij de semi-live cd wilde afronden. Daardoor zijn een paar nummers instrumentaal gebleven. Jammer, want zijn liedjes zijn pas compleet met zijn stem en vriendelijk-cynische tekst erbij.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden