Masterclass zombieslachten van het brein achter de engste filmzombies

Zo'n zestig zombies, schat Staffan Linder. Het aantal ondoden dat onder zijn supervisie is afgeslacht in de populaire serie The Walking Dead en de spin-off serie Fear the Walking Dead. Maar het kunnen er ook dertig meer zijn. 'Ik tel ze niet', zegt de 51-jarige Zweedse digitale-filmeffectenexpert. 'Soms gaat er een reeks zombies tegelijk aan in één shot.'

Modellen van 'walkers'.

Hij zet nooit ook maar een stap op de set in Amerika, waar de opnamen plaatsvinden van beide series (te zien op Fox en Netflix) over groepjes mensen die na de val van de beschaving overleven in een van zombies vergeven wereld. Om de drie weken stuurt de producent een heel datapakket aan beeldmateriaal en 3D-modellen naar Zweden, plus een gericht zombie-verzoek waarmee Staffan en zijn collega's vervolgens aan de slag gaan. Bloed bijvoorbeeld, vers of geronnen, wordt altijd digitaal toegevoegd. Zo ook uiteenvallend vlees van de rottende lichamen.

Aanstaande zaterdag geeft Linder een eenmalige 'masterclass slashing zombies' op het Imagine filmfestival te Amsterdam. Een college met uitleg (en veel beeld) over de visuele en digitale kunst van het zombieslachten.

Zombievoorschriften

Twee jaar geleden tijdens Kerst, werd de Fido-animatiestudio in Stockholm gebeld door de producent van The Walking Dead. Eén van de vaste digitale zombieleveranciers van de show kon niet voldoen. Er was haast. Linder: 'Ze kenden ons van de korte film Kung Fury. Staat op YouTube: soort hysterische, over de top jaren tachtig kungfu fantasy-mix met Vikingen, dinosauriërs en Adolf Hitler.'

Met die eerste klus: het digitaal doorklieven van wat zombies in aflevering negen van seizoen zes, werd Linder genomineerd voor een Emmy in de categorie 'beste visuele effecten'.

Bij The Walking Dead is de huidige 'showrunner' Scott M. Gimple de artistieke baas. Hij stuurde de Zweden een lange lijst met allerlei zombievoorschriften. 'Zombiebloed moet romig zijn bijvoorbeeld. Als je vloeistof in de lucht gooit en het nog nét bijeen blijft. Dát wil Scott. Dus vertragen we het bloed, zodat het plakkeriger lijkt.'

Ook hele lichaamsdelen en hoofden worden digitaal uiteengereten, in Stockholm. Als zijn voorlopige meesterstuk beschouwt Linder een vastgespietste en volledig uiteenvallende zombie in aflevering elf van seizoen zeven van The Walking Dead. 'Scott wilde dat álles eruit viel: ingewanden, bloed, smurrie... Je kan het bijna ruiken als je het ziet.'

Tegelijk leeft bij de producenten de wens om het zombiedoden iets ingetogener te houden dan in de eerdere seizoenen. 'Minder uitzinnig. Het is voor de personages inmiddels ook gewoon onderdeel van hun dagelijks leven.'

'Walkers'

Verschillen zijn er ook tussen de twee shows. In Fear the Walking Dead bijvoorbeeld, wordt niet gedaan aan rondspattende hersendeeltjes. Voor het nieuwste seizoen van The Walking Dead, al wel vertoond in Amerika maar nog niet te zien bij het Nederlandse Netflix, werkte Linder onder meer aan wat zombies die lange tijd onderwater doorbrachten. 'Daarvoor ontwierpen we brak, groenig en oranjeachtig bloed. Heel goor. En extra gestold bloed en een perkamenten huid voor de meer zongedroogde 'walkers', in de woestijn.'

Linder zegt consequent 'walkers', geen zombies. Ook dat is een voorschrift. 'In alle communicatie vanuit en met de Amerikaanse productie heten ze 'walkers' - zoals de personage ze ook noemen. Niemand praat over zombies. Dat heeft een reden: er zitten wel hommages in de serie aan klassieke horrorfilms, maar tegelijk oogt The Walking Dead realistischer. We blijven uit de buurt van de klassieke zombie met van die witte ogen.'

Staffan Linder.

Het lastigste aan het zombiedoden noemt Linder de impact van steekwapens. Dat steken gebeurt fysiek op de set met schuimrubberen wapens, waarna de Zweden er achter computers overtuigende horror van maken. Eigenlijk de standaard-dood in de serie: zo'n in een zombieschedel geplant scherp voorwerp. 'De acteurs steken niet heel hard en ook wat wiebelig. Dat is logisch, want ze steken niet écht. Maar daardoor lijkt het alsof je die walkers vrij makkelijk doorklieft. Dat is niet altijd de bedoeling: het mag soms best wat meer moeite kosten.'

Linder werkte mee aan uiteenlopende speelfilms, van Peter Jackson's Hollywoodproductie King Kong (2005) tot de Nederlandse vogelmeisje-jeugdfilm Iep! (2010). En verzorgde ook de effecten van Let the Right One in, het gevoelige vampiertienerdrama in de Zweedse buitenwijk dat de internationale doorbraak bewerkstelligde voor regisseur Tomas Alfredson en de (Nederlandse) cameraman Hoyte van Hoytema. 'Er zat iets Bergman-achtigs in die film, alhoewel die zich nooit aan vampiers zou hebben gewaagd. Het gaf de Zweedse film weer een ander gezicht: zo van, dit kunnen we ook.'

Masterclass Imagine

Hoe draagt het Zweedse animatiebedrijf Fido bij aan 's werelds populairste zombieserie The Walking Dead? Zaterdag 22 april geeft visual effects expert en Fido-supervisor Staffan Linder (o.a. betrokken bij The Walking Dead, King Kong, Let the Right One In) een eenmalige masterclass zombie-slashing op het Imagine film festival in filmmuseum EYE te Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden