Recensie Film

Mary Poppins Returns is een als film verpakte museumtour (drie sterren)

Emily Blunt (rechts), Emily Mortimer (links) en Ben Whishaw in Mary Poppins Returns Beeld Disney

Het duurde even sinds haar eerste en laatste filmverschijning, in 1964. Maar zodra Mary Poppins weer opduikt, op magische wijze afgedaald langs een vliegertouw uit de hemel, is het net alsof er in de tussenliggende vijftig jaar niks is veranderd. Goed, het Londen van 1910 dat als decor diende voor de eerste Disney-verfilming van het kinderboek van P.L. Travers is opgeschoten tot het Londen van de jaren dertig. De kinderen Michael en Jane Banks uit het origineel zijn nu groot, Michael (Ben Whishaw) heeft inmiddels zelf kinderen, die óók weer de strenge zorg van nanny Poppins (Emily Blunt) behoeven. Al kan het africhten van het drietal frisgeboende modelbritjes Annabel, John en Georgie toch ook weer niet zó zwaar zijn. Kleurloos charmant kroost met engelenstemmetjes, precies zoals mag worden verwacht van musicalkinderen. Schrijver Travers had destijds grote moeite met de ‘Disneyficatie’ van haar boek: de filmstudio streek veel glad bij de transformatie naar het doek, maar de met vijf Oscars bekroonde film bleek ongekend aanstekelijk voor het grote bioscooppubliek.

Mary Poppins Returns, onder regie van Amerikaan en musicalspecialist Rob Marshall (o.a. Chicago, Nine), is hoe dan ook een curieuze filmproductie. Disney spendeerde 130 miljoen dollar om een speelfilm uit 2018 er zo veel mogelijk uit te laten zien als een speelfilm van vijftig jaar geleden. Met gebruik van special effects die toen gloednieuw waren: Poppins zweeft nog precies even kaarsrecht door de lucht, alsof ze uitgeknipt is. En als Mary Poppins Returns even dartelt in een tekenfilmwereld, gelijk het origineel, is de visuele mix van animatie en echte acteurs doelbewust archaïsch. De plot is rechttoe, rechtaan: een geldzuchtige bankdirecteur (Colin Firth) tracht beslag te leggen op het familiehuis van de Banks. Ondertussen voert Poppins de kinderen mee naar wonderlijke fantasiewerelden en zijn er vrolijke liedjes en aardige dansjes, veelal in gezelschap van lantaarnaansteker Jack (Lin-Manuel Miranda). Hoofdrolspeelster Blunt bezit de juiste Poppins-blik; ze speelt de rol iets zelfbewuster dan haar voorganger Julie Andrews, zonder door te schieten in ironie.

Mary Poppins Returns zet geen nieuwe stappen: het is een als film verpakte Mary Poppins-museumtour. Maar de zo ongegeneerde nostalgie maakt het vervolgdeel zeker genoeglijk.

Musical: Mary Poppins Returns.  Regie: Rob Marshall. 

Met Emily Blunt, Lin-Manuel Miranda, Ben Whishaw, Emily Mortimer, Colin Firth, Meryl Streep, Dick Van Dyke.

130 min. Ned. versie 90 zalen, originele versie 127 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden