Recensie Film

Marvin ou la belle éducation vertelt een boeiend verhaal, maar is ook onevenwichtig en langdradig (twee sterren)

De dromerige Marvin ontsnapt aan de harde plattelandscultuur. Boeiend verhaal, maar de film is soms langdradig. De scènes in Marvins armoedige geboortedorp ogen ongemakkelijk.

Marvin ou la belle ducation Foto Marvin ou la belle ducation

Drama; Marvin ou la belle éducation; Regie Anne Fontaine. Met Finnegan Oldfield, Charles Berling, Isabelle Huppert, Jules Porier. 115 min., in 9 zalen.

Marvin Bijou, een dromerig jongetje, groeit op in een omgeving waar voor dromen geen plaats is. Zijn werkloze, alcoholistische vader snapt niets van zijn zoon. Zijn oudere broer noemt hem vol walging een mietje. Op school wordt Marvin gepest, maar er is ook een nieuwe directrice, die de jongen met zachte hand naar haar theaterklas dirigeert.

In Marvin ou la belle éducation wisselt de productieve regisseur Anne Fontaine (Coco avant Chanel, Gemma Bovery, Les innocents) scènes uit Marvins jeugd af met een blik op zijn latere bestaan. Als twintiger, inmiddels uit de kast gekomen, woont hij in Parijs en werkt hij aan een theaterstuk, gebaseerd op zijn ervaringen in de hardvochtige plattelandscultuur waaraan hij wist te ontsnappen.

Fontaine en haar co-scenarist Pierre Trividic baseerden het verhaal overduidelijk op de succesvolle autobiografische roman Weg met Eddy Bellegueule van Edouard Louis uit 2014, maar de schrijver en het boek ontbreken op de aftiteling. Dat was niet de opzet; Louis was aanvankelijk akkoord, maar distantieerde zich later van de verfilming. Misschien gebeurde dat toen hij vernam dat de film delen bevat die niet in de roman voorkomen, misschien was hij simpelweg niet blij met het resultaat.

Dat is goed voorstelbaar, want Marvin ou la belle éducation vertelt weliswaar een boeiend verhaal, maar is ook onevenwichtig en langdradig. Fontaine weet de twee gedeelten van haar film niet tot een eenheid te smeden. In de gegoede Parijse kringen waar Marvin zijn artistieke loopbaan begint, voelt de regisseur zich duidelijk thuis, maar de scènes in Marvins geboortedorp ogen ongemakkelijk. Het armoedige, gewelddadige milieu wordt nog net niet als karikatuur opgediend, maar het scheelt niet veel.

Toch zijn in dit deel ook de beste, ontroerendste momenten te vinden, met dank aan het sterke spel van Jules Porier als de jonge Marvin en Grégory Gadebois als zijn vader. Die twee zijn de sterren van de film – en niet acteerkanonnen als Charles Berling en Isabelle Huppert, die opduiken in eenzijdige bijrollen.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.