Marvel’s Guardians of the Galaxy laat zelfs de grootste knorrepot van de kosmos lachen ★★★★☆

Als van succesvolle films games worden gemaakt gaat er meestal veel verloren in de vertaling. Marvel’s Guardians of the Galaxy is hier de fijne uitzondering op. Niet zonder ruwe randjes, maar wel met het hart op de juiste plek.

Peter van Ammelrooy
Laika het Russische ruimtehondje leeft nog? Een historische referentie in Marvel's Guardians of the Galaxy. Beeld Eidos-Montreal
Laika het Russische ruimtehondje leeft nog? Een historische referentie in Marvel's Guardians of the Galaxy.Beeld Eidos-Montreal

Guardians of the Galaxy was in 2014 een van de grootste verrassingen in de bioscoop, vanwege zijn vaart, humor, actie en een soundtrack met stuk voor stuk klassieke songs uit de jaren ’80 die de sfeer op het scherm versterkten. De film schopte het dat jaar zelfs tot nummer 25 op de ranglijst met beste films van de Volkskrant-lezers.

Maar hoe zouden we de film hebben ervaren als die niet 122 minuten duurde, maar vijftien tot twintig uur?

Een antwoord op die vraag wordt gegeven door Marvel’s Guardians of the Galaxy, een game die veel elementen van de film leent en er al net zo’n wervelende ervaring van maakt, ondanks de ruwe randjes hier en daar.

Wat meteen in het oog springt is dat de personages in het computerspel zijn gebaseerd op de strip die de basis vormde voor de film. Dat heeft geen nauwelijks gevolgen voor Rocket Racoon, de boommens Groot en de krijger Drax the Destroyer. Maar de filmliefhebber zal tevergeefs zoeken naar het evenbeeld van Chris Pratt of Zoe Saldana. Hun Peter Quill en Gamora zien er anders uit.

Het zal een keuze uit kostentechnische overwegingen zijn geweest. Hollywood-sterren doen doorgaans niet voor een grijpstuiver mee aan de spin-offs van films. Stripfiguren hebben geen agent of manager die bedragen met zes nullen vragen.

De aanpak heeft in elk geval beter uitgepakt dan Marvel’s Avengers dat vorig jaar verscheen. Die was bevolkt met vrijwel bloedeloze namaak. De vijf gemankeerde superhelden van Marvel’s Guardians of the Galaxy zijn even grappig en gevat als in de film, ook al heeft de transformatie van het witte doek naar het tv-scherm zich niet helemaal zonder kleerscheuren voltrokken.

Buttons - niets schreeuwt jaren '80 meer dan de buttons op het jasje van Star-Lord. Beeld Eidos-Montreal
Buttons - niets schreeuwt jaren '80 meer dan de buttons op het jasje van Star-Lord.Beeld Eidos-Montreal

Kletskoppen

Zo bestond er in de film een prettige seksuele spanning tussen Quill en Gamora. Die is in de game nergens te bekennen, ongetwijfeld om de censoren van de Kijkwijzer niet op de kast te jagen.

Er werd in de film heel wat afgeleuterd en gekibbeld, maar de Guardians uit de bioscoopversie zullen hun meerdere moeten erkennen in de Guardians uit de game. Hun monden staan nooit stil, of in elk geval nooit langer dan 30 seconden. Het gekwebbel is constant, vanaf het moment dat de bende van vijf in beeld komt tot het moment dat de aftiteling over het scherm rolt.

Al die verbale spotternij gaat soms wel irriteren, vooral omdat je in tegenstelling tot de film nooit de visuele reactie van personages ziet op wéér een schimpscheut. De dialogen zijn weliswaar stekelig, maar nergens zo gepeperd en zo onvoorspelbaar als in de bioscoopversie. Als de game-Guardians vloeken is het met neppe verwensingen als ‘scut’ en ‘flark’.

De geluidsband telt een dertigtal evergreens van onder andere Blondie, Def Leppard en Tears for Fears. Maar ze lijken vrij willekeurig door de game gestrooid. De muziek speelt minder een versterkende rol dan in de Guardians of the Galaxy zonder de Marvel’s-toevoeging, tot tegen het einde als The Final Countdown van Europe wel helemaal op zijn plek is.

Groot, lelijk en gevaarlijk - de aliens voldoen aan alle stereotypen in Marvel's Guardians of the Galaxy. Beeld Eidos-Montreal
Groot, lelijk en gevaarlijk - de aliens voldoen aan alle stereotypen in Marvel's Guardians of the Galaxy.Beeld Eidos-Montreal

Toegankelijk

Verreweg het grootste compliment dat je Marvel’s Guardians of the Galaxy kunt maken is dat het zo’n toegankelijke game is. Misschien zullen de hardcore gamers lamenteren dat ze te veel aan het handje wordt meegenomen. Voor hen zijn er ziljoen andere titels die elke faux pas genadeloos afstraffen, maar er zullen genoeg spelers zijn die het fijn vinden dat ze eindelijk eens verder komen dan level 2.

Het vechtsysteem in Marvel’s Guardians of the Galaxy is prettig overzichtelijk. Je speelt louter als Peter Quill, maar je kunt de hulp van Gamora, Rocket, Drax en Groot inroepen in situaties die om hun bijzondere gaven vragen. Dat wil zeggen: als ze even hun kaken op elkaar houden om te horen welk bevel je geeft.

Het eindresultaat is een weliswaar lineair maar bruisend avontuur, in een verpakking die ‘big budget’ schreeuwt maar nergens overdadig toont en een ensemble dat zelfs op de grootste knorrepot in de kosmos een glimlach zal weten te toveren. Om een andere sf-held verkeerd te parafraseren: een game naar een film, Jim, maar niet zoals we die gewoon zijn.

Marvel’s Guardians of the Galaxy is verschenen voor de Xbox One en Series X|S, PlayStaytion 4 en 5, Switch, Windows.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden