Martijn Fischer excelleert in Bloed, zweet en tranen

Martijn Fischer excelleert in de karakteristieke Hazeshumor. Die lol is knap versneden met Hazes' wankele gemoed. Matheu Hinzen als de 8-jarige Hazes is een vondst, met zijn ongekunstelde spel.

Bor Beekman
Martijn Fischer als André Hazes. Beeld -
Martijn Fischer als André Hazes.Beeld -

De Britse cineast Mike Leigh stuwt het spel van zijn acteurs tot grote hoogte door die eerst maandenlang te laten repeteren voor er überhaupt sprake is van een script. Iets soortgelijks moet acteur Martijn Fischer zijn overkomen, in de voorbereiding op zijn uitzonderlijk ingeleefd spel in Bloed, zweet & tranen, de biografische speelfilm over het leven van André Hazes.

Die aanloop betrof uiteraard de succesmusical Hij gelooft in mij, waarin de acteur eveneens gestalte gaf aan de zanger. Hij kent zijn personage door en door, van waggelloopje tot lachje; huhuh.

Hadewych Minis als Rachel Hazes Beeld -
Hadewych Minis als Rachel HazesBeeld -

Precies zo getrouw

Toch had die doorstart op doek ook makkelijk kunnen mislukken, want naturalistisch filmacteren staat diametraal tegenover het geëxalteerde spel in musicals.

Fischers zingende barkeeper uit de begintijd oogt precies zo getrouw als zijn meer afgetakelde Hazes in 2004, het jaar van diens overlijden. Diederick Koopal, die eerder de volkskomedie De Marathon regisseerde, verdeelt het verhaal in drie tijdsgewrichten, die hij door elkaar vlecht. In de Amsterdamse volksbuurt De Pijp wordt Hazes, dan een jaar of 8, op het biljart gehesen door z'n vader: zingen, met de pet rond en een groot glas bier na afloop, óók voor het knulletje. Eenmaal ontdekt door Johnny Kraaykamp ondervindt de kortstondige kindster Hazes tegenwerking van zijn vader. Karakteracteur Raymond Thiry speelt die pa Hazes behalve agressief ook fijnzinnig onzeker. Matheu Hinzen als de 8-jarige Hazes is een vondst, met zijn ongekunstelde spel.

Hazeshumor

In de jaren tachtig wordt Hazes herontdekt, door muziekproducent en latere vriend Tim Griek (Fedja van Huêt). Ook loopt hij tegen de 15-jarige Rachel aan: 'Ik ben verliefd, en niet een beetje'. De soms bijna slapstickachtige lol op pad is goed getroffen: het artiestenbestaan, de schnabbels, of gewoon een bezoekje aan een Chinees restaurant. Fischer excelleert in die karakteristieke Hazeshumor een soort Gordon, maar dan leuk. Die lol is knap versneden met dat desastreuze heden, waarin Hazes zijn toenemende doofheid niet langer kan ontkennen en verdriet dempt met blikken bier.

Bloed, zweet & tranen is geen musical, maar bevat een intens optreden in het middenstuk van de film, waarin Hazes zijn vader op de tribune giftig toezingt: 'Ik weet, jij kijkt nu op me neer.' Rachel, Hadewych Minis in een dienende rol beweegt zich meer op de achtergrond, als verzorger/vrouw met engelengeduld. Zonder het leed er te dik bovenop te leggen, richt Koopal een tragische Hazes op, een man voortdurend in gevecht met zijn wankele gemoed. De fans en de aanbidding; het helpt uiteindelijk allemaal geen donder.

Bloed, zweet & tranen. Regie Diederick Koopal. Met Martijn Fischer, Hadewych Minis, Fedja van Huêt, Matheu Hinzen, Raymond Thiry. 112 min., in 130 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden