Review

Mark Lanegan clean en bij de les

Mark LaneganBeeld EPA

Je kunt veel zeggen van Mark Lanegan (49), voorheen Screaming Trees-frontman en chagrijnige junk, maar niet dat hij altijd maar hetzelfde kunstje herhaalt. Door die karakteristieke, roestbruine stem wordt alles 'typisch Lanegan', maar hij ging van akoestische liedjes naar mechanische rock, van 'soul uit de goot' met Greg Dulli (Afghan Whigs) naar een dienstbare rol in de zachte liedjes van Isobel Campbell (ex-Belle And Sebastian).


Ook zijn negende album, Phantom Radio, verrast en niet alleen omdat zijn composities, sinds hij clean is, zo lucide zijn en zijn zang warempel zo opgeruimd klinkt. Naar eigen zeggen maakte Lanegan beats met zijn iPhone: Floor Of The Ocean pulseert zoals geen Lanegan-song dat ooit deed.

Het grootste probleem is opnieuw het niveau van de liedjes: altijd een paar sterke (Judgement Time), maar ook een paar amorfe die de uitgang niet kunnen vinden (Waltzing In Blue).


Dat doet niets af aan de conclusie dat Mark Lanegan weer bij de les is - en wij dus ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden