FilmrecensieMarionette

Marionette is een lekkere thriller, maar neemt een afslag te veel ★★★☆☆

Thekla Reuten is fijn en kindacteur Elijah Wolf is griezelig ongrijpbaar.

Als de nieuwe vriend van kinderpsychiater Marianne Winter voor het eerst haar kantoor binnenstapt, weet hij het wel. Die bruine lambrisering op de muren eruit en dan alles wit verven. Dit is toch veel te deprimerend?

Knipoogje naar de kijker. Verfpakken aan en huppakee, de boel wit sauzen - alsof dat een reële optie is in Marionette. Regisseur Elbert van Strien weet uitstekend hoe zo’n psychologische thriller rondom een misschien wel doordraaiende therapeute eruit hoort te zien. Donker. Naargeestig. Somber. In zo’n film is de lambrisering bruin en regent het het grootste deel van de tijd. Het zijn de visuele elementen waarmee hij je meteen naar een compleet andere wereld weet te transporteren. Lekker.

In het geval van Marionette is dat Schotland, waar Marianne (Thekla Reuten) na een traumatische gebeurtenis een nieuw leven probeert op te bouwen. Ze belandt in een naargeestig psychiatrisch ziekenhuis waar ze twee zwijgzame, nogal griezelige patiëntjes met bleke toetjes onder haar hoede krijgt. Het jongetje lijkt de toekomst te kunnen voorspellen: met dikke zwarte krassen tekent deze Manny ongelukken en rampen op tekenvelletjes die zich later precies zo voordoen. Of draait Marianne door, ziet ze dingen die er niet zijn, net als haar krankzinnig geworden voorganger?

En dan staan we nog maar aan het begin van het intrigerende, steeds filosofischer wordende doolhof waar Van Strien en medescenarist Ben Hopkins Marianne én de kijker in sturen. Wat is echt en wat niet? Bestaat toeval en zo nee, wie bepaalt dan wat er gebeurt? Ben je dat zelf, of is het een hogere macht? En valt er aan je lot te ontkomen, of niet? Iedere keer als de antwoorden duidelijk lijken te zijn, blijkt de zaak toch weer net iets anders te liggen.

Goed, het scenario van Marionette neemt een afslag te veel - wel meer, misschien. Maar Reuten is fijn als de in vrije val rakende Marianne en kindacteur Elijah Wolf is griezelig ongrijpbaar als het engelachtige duiveltje Manny. Hij kan een zinnetje als ‘Ik ben gewoon een kind’ huiveringwekkend laten klinken.

Na zijn debuut, de horrorfilm Zwart waterbewijst Van Strien met Marionette, waarmee hij is genomineerd voor een Gouden Kalf voor beste regie,  opnieuw dat hij de genreconventies zelfverzekerd weet toe te passen. En dat met een ambitie en een liefde voor de genrefilm die bijzonder aangenaam is.

Marionette

Thriller

★★★☆☆

Regie Elbert van Strien

Met Thekla Reuten, Emun Elliot, Peter Mullan

112 min., in 42 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden