Dansrecensie

Marco Goecke vangt in The Big Crying een onpeilbare emotie van verse rouw ★★★★★

NDT2 danst ook het fraai vertolkte sextet 27’52” van grootmeester Jirí Kylián.

Dansers Mikaela Kelly en Jesse Callaert in The Big Crying, choreografie van Marco Goecke door Nederlands Dans Theater 2. Beeld Rahi Rezvani
Dansers Mikaela Kelly en Jesse Callaert in The Big Crying, choreografie van Marco Goecke door Nederlands Dans Theater 2.Beeld Rahi Rezvani

Het is geen troostkaarsje maar een allesverzengende vlam waarnaar de danser staart bij aanvang van The Big Crying. Een schroeiend brandergeluid knalt uit de boxen. De wetenschap dat choreograaf Marco Goecke deze wereldpremière voor het Nederlands Dans Theater 2 maakte kort na zijn vaders overlijden, versterkt het verband met een crematie. Zeker wanneer de achttien andere NDT-2-dansers een voor een vliegensvlug met uitgestrekte hand op hem af schuifelen, om dan te bevriezen als in een mechanische condoleance.

Dan ontrolt zich een scala ontmoetingen (herinneringen?) in een bizar snelle afwisseling van formaties: solo’s, duetten, trio’s, tiental, ensemble. Geen warm treffen, maar formele, koele pogingen daartoe. Met happende en huilende monden tot langs elkaar heen kijkende blikken. De condoleance wordt tot slot hervat, wanneer dezelfde danser met ontbloot bovenlijf (een krachtige Jesse Callaert) alle collega’s nog eens ziet naderen, ieder met telkens een andere vlugge ‘omhelzing-op-afstand’. Een hand achter de rug, een aai richting kin. En weg schieten ze weer, met nerveus trillende armen als fladderende vlindervleugels.

Danser Charlie Skuy in The Big Crying, choreografie van Marco Goecke door Nederlands Dans Theater 2. Beeld Rahi Rezvani
Danser Charlie Skuy in The Big Crying, choreografie van Marco Goecke door Nederlands Dans Theater 2.Beeld Rahi Rezvani

Prachtig hoe Goecke hier een onpeilbare emotie van verse rouw versus onhandig medeleven vangt. Je hoeft het niet erin te lezen. Je kunt ook gewoon genieten van dit spervuur aan verkrampte, hoekige, roffelende, bewegingenexplosies. Maar de nummers van Tori Amos, gemengd met gasbranders, treingeraas en wegstervend gefluit, gidsen je richting afscheid.

Naast Goeckes The Big Crying danst NDT2 in het tweeluik Souls made apparent ook een herneming van 27’52” van grootmeester Jiří Kylián. Een fraai vertolkt sextet over het verdwijnen in de rekbaarheid van de tijd, met een fenomenale Mikaela Kelly, die soms als was, soms als ijzerdraad door de armen gaat van Charlie Skuy en Emmitt Cawley.

Souls made apparent

Dans

The Big Crying ★★★★★ van Marco Goecke

27’52” ★★★★☆ van Jiří Kylián

Door Nederlands Dans Theater 2.

Livestream op 18 en 19/3 vanuit het Zuiderstrandtheater, Den Haag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden