PostuumManu Dibango (1933-2020)

Manu Dibango (1933-2020): muzikant die binnen ieder genre en in elk land kon aarden

Het coronavirus heeft met saxofonist Manu Dibango (86) de eerste wereldberoemde muzikant als dodelijk slachtoffer geëist. De in 1933 in Kameroen geboren Dibango overleed dinsdag in een ziekenhuis in zijn woonplaats Parijs.

Saxofonist Manu Dibango tijdens een concert in Abidjan. Beeld AFP

Dibango, die sinds zijn tienerjaren vooral in de Franse hoofdstad verbleef, werd in 1972 bekend met het nummer Soul Makossa. Daarop smeedde hij funk, afrobeat en jazz aaneen op buitengewoon aanstekelijke wijze. De volronde sound uit zijn saxofoon zou nog meer pakkende dansnummers domineren, zoals Big Blow (1978). Ook zou hij tientallen platen opnemen, samenspelen met grootheden uit de pop en jazz als Peter Gabriel, Youssou N’Dour, Fela Kuti en Herbie Hancock. Maar het is Soul Makossa waardoor Dibango vooral herinnerd zal worden.

De term wereldmuziek bestond nog niet eens toen het vierenhalf minuut durende nummer de dansvloeren in de hele wereld veroverde. Dibango nam het in 1972 nota bene op als b-kantje van de single  Hymne de la 8e Coupe d’Afrique des Nations. Een Koning Voetbal-achtige mars waarmee het nationale voetbalelftal van Kameroen hun spel tijdens de Afrika cup van dat jaar luister bij wilde zetten.

Het was de New Yorkse dj en disco-pionier David Mancuso die het singletje uit een platenbak viste en Soul Makossa in de beroemde discotheek The Loft op de draaitafel legde, waarna het zou uitgroeien tot een van de grote dansklassiekers uit de popgeschiedenis.

Tien jaar later zou Michael Jackson het refreintje met de regel ‘ma-ma say, mama sa, ma mako-ssa’ gebruiken in zijn eigen Wanna Be Startin’ Somethin’ , het openingsnummer van Thriller (1982). Zangeres Rihanna gebruikte op haar beurt zonder toestemming van Dibango Jacksons sample weer in haar Don’t Stop The Music (2008). Manu Dibango kwam uiteindelijk met beide sterren tot een schikking.

Hoewel grote successen na de jaren zeventig uitbleven, zou Dibango tot 2017 platen blijven maken. Tientallen, soms meerdere per jaar. Een van zijn meest prestigieuze was het met vele gastartiesten gemaakte Wakafrika (1994). Het album bevatte bijdragen van onder meer Peter Gabriel, Salif Keita en Youssou N’Dour, maar verdween door het faillissement van de platenmaatschappij al snel van de radar.

Het weerhield de man die als een van de eersten Afrikaanse pop wereldwijd bekendheid gaf, er niet van te blijven opnemen en spelen. Zoals hij in interviews zei, deed het er voor hem niet toe of hij werd beschouwd als Kameroense, Afrikaanse, Franse of Europese muzikant. Hij was muzikant, dat was het belangrijkste. En de ware muzikant kon binnen ieder genre in elk land aarden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden