Mannenpak krijgt vrouwelijke kant

Parijs kabbelt rustig de modeweek in met mooie shows, maar zonder veel vuurwerk...

De vraag of er aan het tweedelige pak voor mannen nog iets te verbeteren valt, houdt veel modeontwerpers uit hun slaap.

Mannenmode is immers een kwestie van variaties op een tamelijk beperkte en traditionele garderobe; gegoochel met subtiele details. Wat dat betreft begonnen de mannenmodeshows in Parijs leuk, vorige week donderdag, met de allereerste show van Kilgour. Het Britse merk huist op Savile Row, de Londense maatpakkenstraat, en het is van alle tailors aldaar onbetwist de modernste. Maar modern genoeg voor de overstap van maatpak naar mode? Een paar seizoenen geleden probeerde Kilgour’s buurman Gieves & Hawkes zichzelf te verjongen door middel van shows in Parijs, hetgeen op niks uitdraaide.

Kilgour liet een colbertjas zonder kraag maar mét revers zien, en pakken waar een enkele verdwaalde polkadot op zat. Mooie transparante materialen (in een zomermodeseizoen waarin trouwens iedereen transparantie propageert), geometrische opstapelingen van shirt, vest en jas, en een consequente kleurcombinatie van wit en navyblauw. Het was een droomdebuut voor Kilgour, met mode aan de moderne kant van kakkerig.

Voorts kabbelde Parijs rustig de modeweek in. Een mooie collectie bij Louis Vuitton, onder leiding van Nederlander Paul Helbers. Goed om te zien dat Helbers een Vuitton-show zonder logo’s aandurfde, en zich concentreerde op de kwaliteit en subtiliteit van de kleren. Het leverde weliswaar geen vuurwerk op (en de combinatie van hooded sweater en een hoed is een faux pas), maar het versterkte het handschrift van Helbers bij Vuitton; een optelsom van bescheiden en luxe.

Verder: Japanse grappen en grollen bij Comme des Garçons, met verwassen jasjes over witte rokken en ludiek gestippelde voeringen die ook aan de buitenkant van kledingstukken te zien waren.

Dries van Noten maakt altijd mooie kleren, maar omdat veel ontwerpenergie dit keer in de stofontwikkeling was gaan zitten, leverde het bij de show geen spektakel op. Van Notens landgenoot Véronique Branquinho zou echt geen mannenmodeshows meer moeten doen; haar kleren met een hint van stylish seventies zijn wel mooi, maar het levert steevast té saaie shows op. Onder modekenners heerst het cliché dat modeshows in Parijs spannender en interessanter zijn dan die in Milaan, een week eerder. Maar de glorie van Parijs lijkt al sinds een paar jaar te vervagen. Geen shows meer van Helmut Lang, Kim Jones of Hedi Slimane, die anderhalf jaar geleden bij Dior Homme vertrok. En modehuis Yves Saint Laurent heeft ook sinds vorig seizoen besloten om geen mannenmodeshows meer te doen, maar een presentatie in de showroom.

De rode draad bij Yves Saint Laurent was dit seizoen de combinatie van herenmode met stoffen uit de damesmode (organza, zijde, borduurwerk), in een seizoen waarin trouwens heel veel ontwerpers op zoek gingen naar de vrouwelijke kant van mannenmode.

Tijd voor een echte verrassing: Givenchy. Ontwerper Riccardo Tisci liet er zijn allereerste collectie mannenmode zien. De jonge Italiaan Tisci was drie jaar geleden een verrassende keuze als ontwerper van de damesmode bij het poepchique couturehuis. Zijn eerste vrouwenmode kreeg veel kritiek als te gothic, te zwartgallig, maar zijn damesmodeshows werden sindsdien steeds meer bejubeld. Ondertussen ontsloeg Givenchy de ontwerper van de mannenmode, de Brit Oswald Boateng, en nu mocht Tisci dus zelf aan de slag met herenmode. Hij maakte een revolutionaire collectie. Wederom erg gothic: een zwartleren korte broek over een zwartleren legging, met wijd vallende, transparante American football T-shirts. Leren bomberjassen. Het silhouet dat hij verzon voelde weldadig modern; stoere volumes in plaats van strakke uniformen voor graatmagere modellen. De outfits waren óf zwart, óf vleeskleurig (op een enkele fluorroze total look na) en was eenkennig, op het monomane af.

Het was nogal een breuk met de huidige oertraditionele Givenchy-man in zakenpak en stropdas, maar daarmee ook het begin van een ijzersterke stijl die veel beter past bij de damesmode van Tisci voor Givenchy. Tisci sleutelde ook aan het traditionele herenpak. Hij zette er raglanmouwen in, waarmee het jasje ronde schouders kreeg, maar een verder tamelijk vierkante rug. Zijn show was een fijn onderwerp van discussie. Een enkeling vond Givenchy’s roman warrior-stijl geen bal aan, maar de show zat boordevol eigenzinnigheid om een paar jaar op voort te borduren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden