Review

Mandela: Long Walk to Freedom is geen sterk drama, wel adequaat (***)

In de filmwereld werden al grappen gemaakt over die lang geleden aangekondigde verfilming van Nelson Mandela's autobiografie uit 1994. De totstandkoming van het tigmaal herschreven script nam even veel tijd in beslag als Mandela's gedwongen verblijf op Robbeneiland. Maar nu valt te beweren dat de Zuid-Afrikaanse producent Anant Singh slechts momentum verzamelde: zelden viel een film zo op z'n plek als Mandela: Long Walk to Freedom.

Idris Elba als Nelson Mandela en Naomie Harris als Winnie Mandela in de biopic Long Walk to Freedom Beeld null
Idris Elba als Nelson Mandela en Naomie Harris als Winnie Mandela in de biopic Long Walk to Freedom

Wie bij het overlijden van de oud-president toe is aan een overzicht, een discussiestuk of een dosis gedramatiseerde Mandela-momenten, kan goed uit de voeten met de tweeënhalf uur durende verfilming van diens leven. Op verzoek van Mandela kozen de makers voor een totaalbeeld en niet voor een uitsnede. Zo volgt de film grofweg de route van de jonge jurist tot vrijheidsstrijder, die langs verschillende gevangenissen voert en eindigt op het moment waarop Mandela de menigte toespreekt, als kersverse, eerste democratische gekozen president van zijn land.

De Britse regisseur Justin Chadwick (The Other Boleyn Girl) worstelt zichtbaar met de importantie van zijn onderwerp: hoe recht te doen aan het gewicht, de nuances, de tegenstellingen en de complexe wordingsgeschiedenis van die door Mandela gekozen politiek van vergeving? Long Walk to Freedom zit vol korte historische sleutel-momenten, maar kent een gebrek aan uitgesponnen scènes.

De casting helpt: hoofdrolspeler Idris Elba is voortreffelijk, beschikt over de juiste stem en Mandela's zowel ernstige als speelse inborst. Zelfs als de make-upafdeling hem bij een verouderingsmoment even in de steek laat, behoudt de acteur zijn waardigheid. Ook zijn Britse landgenoot Harris overtuigt als de verbeten Winnie Mandela.

Chadwicks neiging om te behagen zit soms in de weg, dan zien we Mandela's dochters even geforceerd afkeurend kijken als moeder Winnie haar militante gedachtengoed tentoonspreidt.

De onderhandelingen met het blanke regime, waarbij Mandela zijn tegenstanders overbluft met morele superioriteit en natuurlijk gezag, zijn knap in beeld gebracht.

Het maakt Long Walk to Freedom nog geen sterk drama, maar wel een adequate, bij vlagen imponerende illustratie bij een historisch moment. Een biopic die zich beter nu laat kijken dan over tien jaar.

Idris Elba als Nelson Mandela en Naomie Harris als Winnie Mandela in de biopic Long Walk to Freedom Beeld null
Idris Elba als Nelson Mandela en Naomie Harris als Winnie Mandela in de biopic Long Walk to Freedom
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden