Actie / Thriller / Misdaad

Man of Steel

Man of Steel is een dure en moderne actiefilm die waarschijnlijk binnen een paar maanden is ovetroffen door een ander spektakel

Berend Jan Bockting

Zelfs de camera kan het spektakel in Man of Steel niet altijd volgen. De suggestie is effectief: af en toe zoomt het beeld plotseling snel in op een deel van de actie, alsof je naar een natuurdocumentaire kijkt waarbij de makers hun onderwerp geregeld uit het oog verliezen. Is het een vogel? Is het een vliegtuig?

Actiespecialist Zack Snyder, die zich de afgelopen jaren met de uitbundig vormgegeven films 300, Watchmen en Sucker Punch bewees als meester van de moderne beeldtaal, doet met zijn Supermanverfilming één ding heel goed. Het gevoel van kracht en snelheid dat bij zo'n door de geluidsbarrière vliegende superheld komt kijken, is tastbaar.

Snyders Superman (voor hij zijn cape aantrekt een nomade met hipsterbaard, gespeeld door de vrij onbekende Henry Cavill) vliegt eerst een bergtop aan gruzelementen voor hij zijn idiote kracht een beetje onder controle heeft. Wanneer hij een groepje gelijkwaardige tegenstanders te lijf gaat, bewegen ze hypersnel door het beeld. Het licht lullige van eerdere films en tv-series is er definitief af; Superman is uitgegroeid tot een moderne actieheld.

Maar echt interessant wil het niet worden. Man of Steel vertelt de Supermansaga weer eens vanaf het begin - het is een inmiddels geijkt filmconcept waarop Hollywood vrij recent de term reboot plakte; een zogeheten herinterpretatie. Het scenario van David S. Goyer en Christopher Nolan, die als scenarist en regisseur met hun Batmantrilogie een concurrerende superheld boven zichzelf uit lieten stijgen, blijft echter opvallend vlak, ondanks de natuurlijk aanvoelende sprongetjes tussen heden en verleden.

Superman, geboren als Kel-Al op de in oorlog verkerende planeet Krypton, wordt als baby richting aarde gelanceerd, waar hij opgroeit op een boerderij in Kansas. De kwaadaardige generaal Zod (Michael Shannon) is vastbesloten hem terug te halen; als een klassieke stripboekslechterik dreigt hij de aarde met spectaculair machtsvertoon te veranderen in een buitenaardse kolonie van Krypton, als Superman zich niet aan hem overgeeft. Helaas blijven de interessante vragen en religieuze parallellen rond het personage, zijn gewetensvragen, zijn redderscomplex en zijn relatie tot de samenleving in het luchtledige hangen.

Waar het om draait is een leeg, bloedserieus en grotesk spektakel, waarin het legertje supersoldaten van Zod achteloos straaljagers uit de lucht beukt, complete flatgebouwen ter aarde storten en een knokpartij tussen Zod en Superman reikt tot in het heelal - zelfs een satelliet ontkomt niet aan de schadepost. Vooral het laatste half uur van de tweëenhalf uur durende film biedt die decadente massadestructie. Het is de overtreffende trap van de climax in The Avengers, de zomerblockbuster van vorig jaar. En daar zit hier ook het probleem; bij het sociaal en politiek doorwrochte Batman komt dit niet in de buurt. Man of Steel is vooral een dure, moderne actiefilm. Grensverleggend in zijn beste actiescènes, maar waarschijnlijk over een paar maanden overtroffen door een volgend spektakel. Even snel weer vergeten, ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden