Recensie Maleficient: Mistress of Evil

Maleficent: Mistress of Evil tikt slaafs Disneys sprookjeswetten af ★★☆☆☆

Teleurstellend, omdat er in de eerste Maleficent nog best weerbarstige vragen verstopt zaten over rolpatronen, misbruik zelfs, en die film tegelijkertijd morrelde aan de idee van goed en kwaad.

Jammer dat Jolie in Maleficent: Mistress of Evil door haar met make-up en protheses gladgetrokken gezicht niet veel meer dan haar ogen heeft om woedend te laten fonkelen – iets wat ze overigens voortreffelijk kan. Beeld Disney

De kwade fee Maleficent die Doornroosje verdoemde tot honderd jaar slaap was zo kwaad nog niet, was de conclusie na Disneykaskraker Maleficent in 2014. In de vervolgfilm blijkt bijna iedereen in de sprookjeswereld dat alweer vergeten. Eens een slechte reputatie, altijd een slechte reputatie, en wie hoorns op het hoofd heeft en grote zwarte vleugels op de rug, heeft haar uiterlijk ook niet bepaald mee.

Daarbij: Disneys meest geliefde slechterik heeft ook een chronisch slecht humeur, wat problemen belooft. Het script van Maleficent: Mistress of Evil begint als een soort kruising tussen Guess Who’s Coming to Dinner en Meet the Fockers: Maleficent moet de nieuwe schoonouders van Doornroosje (Elle Fanning) ontmoeten tijdens een dinertje, dat uiteraard hopeloos uit de hand loopt.

Lekker hoor, om Angelina Jolie als Maleficent en Michelle Pfeiffer als de stiekem échte boze koningin dan te zien bekvechten. De actrices zijn aan elkaar gewaagd. Jammer dat ze daarna allebei weer ieder huns weegs gaan en dat Jolie door haar met make-up en protheses gladgetrokken gezicht niet veel meer dan haar ogen heeft om woedend te laten fonkelen – iets wat ze overigens voortreffelijk kan.

In Maleficent: Mistress of Evil, waar het etentje een dreigende oorlog tot gevolg heeft, maken vrouwen de dienst uit en zijn de mannen verdoemd tot sullig toekijken aan de zijlijn. Verder tikt de film slaafs de Disneysprookjeswetten af: prins, aankomend sprookjeshuwelijk, kasteel, jurk. Het is teleurstellend, omdat er in de eerste Maleficent nog best weerbarstige vragen verstopt zaten over rolpatronen, misbruik zelfs, en die film tegelijkertijd morrelde aan de idee van goed en kwaad. Hier is de boodschap veel rechtlijniger: moeten we oorlogvoeren of vreedzaam samenleven? Oorlog! Nee! Vreedzaam samenleven! Nee! Oorlog! Enzovoorts. Wat de uiteindelijke conclusie zal zijn, laat zich natuurlijk raden.

Werkelijk schitterend zijn ze wel, de fantastisch verzonnen fantasiedieren, het sprookjesbos in pasteltinten, de overdadige kostuums. Alles hier is over de top. Maar als in een spectaculaire eindscène het ene na het andere sprookjesbeest verpulvert in een rode mist en een troep lieve kleine bosdiertjes en elfjes wordt opgesloten in een kerk en vergast – iets wat tóch wat ongemakkelijke associaties oproept – is er één ding dat de meeste verbazing wekt: wat wonderlijk toch, dat visueel spektakel zo saai kan zijn.

Maleficent: Mistress of Evil

Sprookje

★★☆☆☆

Regie Joachim Rønning.

Met Angelina Jolie, Michelle Pfeiffer, Chiwetel Ejiofor.

119 min., in 120 zalen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden