AchtergrondAnne+

Makers Anne+: ‘Wij brengen queers naar het grote publiek zonder ze te problematiseren’

Scenarioschrijver Maud Wiemeijer (zittend) en regisseur Valerie Bisscheroux.Beeld Pauline Marie Niks

Vanuit het niets werd de web­­serie Anne+ een succes. Het tweede seizoen komt nu op tv. Scenarioschrijver Maud Wiemeijer (26) en regisseur Valerie Bisscheroux (26) zijn niet verrast: ‘We wisten dat dit heel groot kon worden.’ 

Op een zondagavond in 2015 stonden Maud Wiemeijer (26) en Valerie Bisscheroux (26) aan de bar van het Amsterdamse homocafé De Trut in elkaars oor te lallen. Wiemeijer studeerde theaterwetenschappen, Bisscheroux aan de filmacademie en beiden waren ze in de ban van de webserie Féminin/Féminin, over een groep vrouwen in Montréal. Met de Kerst is Wiemeijer op vakantie en bedenkt ze Anne+. Bij thuiskomst kruipt ze met Bisscheroux achter de tekentafel.

De serie moest zich afspelen rond het alledaagse leven van de Amsterdamse Anne, gespeeld door Hanna van Vliet. Anne is geen student meer maar heeft ook nog niet de volwassenheid omarmd met dito hypotheek en koophuis. Bepakt met een baan die geen voldoening geeft maar wel goed staat op LinkedIn, met ouders die op het punt staan te scheiden, met een scharrel die niet geweldig is maar met wie ze genoegen neemt, treedt deze twintiger de wereld tegemoet. En o ja, Anne is lesbisch.

Aanvankelijk waren productiehuizen en omroepen niet happig op het concept, dus uit ongeduld besloten Wiemeijer en Bisscheroux de webserie in eigen hand te produceren. Mede dankzij succesvolle crowdfunding en hulp van vrijwilligers kon het duo na maanden voorbereiding zes afleveringen van elk 12 minuten gaan filmen. Nadat ze enkele ­afleveringen hadden gemaakt, besloot BNNVara de serie uit te zenden op de eigen site.

De serie gaat over de Amsterdamse Anne, gespeeld door Hanna van Vliet.Beeld Filmbeeld

Universele pijn

Het eerste seizoen debuteerde op het Nederlands Film Festival en het Tribeca filmfestival in New York, waar collegamakers lovend waren over het project. Ook online werd de serie positief ontvangen. Nog wekelijks krijgt Van Vliet berichten van jonge lesbische fans die in de kast zitten en om advies vragen, maar ook van 40-jarige heteromannen die zich herkennen in de universele pijn van een onbeantwoorde liefde. Het tweede seizoen bestaat uit acht afleveringen die dubbel zo lang zijn en ditmaal uitgezonden worden op tv.

Het succes van Anne+ is volgens de makers onlosmakelijk verbonden met het feit dat ze zelf ook lesbisch zijn. Volgens Wiemeijer is het vaak duidelijk als een hetero een homopersonage heeft geschreven: ‘Dan worden queer personages vrijwel altijd geproblematiseerd. Maar wij hoeven niet altijd een dramatische verhaallijn te hebben over de coming-out of een verboden liefde. Dan zijn personages niets, behalve gay. Wij brengen queers naar het grote publiek zonder ze te problematiseren. Bij ons gaat Anne+  over een meisje en haar leven. En o ja, ze is gay.”

De makers waren niet verbaasd over de vele positieve reacties, volgens hen is er een doelgroep waar filmmakers en productiehuizen overheen kijken. Wiemeijer: ‘Als tiener zagen we weleens lesbische vrouwen terug in een serie, dat was een feest van herkenning. Als je er vervolgens achter kwam dat de actrice getrouwd was met een man, dan baalde je. Wij doen er niet genoeg toe om op het witte doek terug te komen, denk je dan. Dat is best eenzaam. En als je jezelf dan toch herkent in een personage, dan kan een verhaal plots heel dichtbij komen. Wij wisten: als we Anne+ goed doen, kan dit groot worden. Dus blijven we zo dicht mogelijk op de realiteit zitten; in het scenario, de regie en hoe we het palet van acteurs samenstellen. Het grootste deel van de acteurs met wie we werken is queer. Die benaderen de rol op een natuurlijke manier.’

Tijdens de screening van Anne+ in New York merkte Bisscheroux dat de Amerikanen – vanwege de vroege legalisering van het homo huwelijk – met bewondering naar Nederland kijken. ‘Toch is de realiteit soms weerbarstiger. In Amsterdam word ik nog steeds nageroepen als ik met mijn vriendin hand in hand loop, wordt het nog steeds geseksualiseerd als twee meisjes staan te zoenen in de kroeg en worden homo’s nog te vaak in elkaar geslagen.’

Rooskleurig beeld

Het zijn schaduwzijden die amper terugkomen in de serie. Volgens Bisscheroux is dat een bewuste keuze: ‘Laatst vroeg een acteur of we niet liegen door zo’n rooskleurig beeld te schetsen. Een heteromaker had al veel eerder naar drama gegrepen, maar wij zitten er niet op te wachten om op tv een homo in elkaar geslagen te zien worden. Er is genoeg misère: met Anne+ laten zien hoe we de wereld er óók uit kan zien.”

Wiemeijer: ‘Na seizoen 1 kregen we tientallen berichtjes met verzoeken of we niet een autistisch personage konden verwerken, of iemand met een afwijkend lichaamstype. Kijkers denken: jullie maken een serie over een minderheid, daar kunnen we ons mooi bij aansluiten. Die reacties schudden je wakker. Ik realiseerde me dat we heel weinig mensen van Aziatische afkomst op tv terugzien. Wij makers hebben een invloed en bijkomende verantwoordelijkheid dus we moeten goed luisteren, maar het is moeilijk om iedereen in één project tevreden te stellen.’

Het tweede seizoen van Anne+ is vanaf 3 maart elke dinsdagavond te zien op NPO3.

Hanna+

De titelrol van Anne+ is weggelegd voor Hanna van Vliet, die in 2014 afstudeerde aan de Amsterdamse Toneelschool. Van Vliet speelde in Pippi Langkous, De Tweeling en Fiddler on the Roof, musicals die haar twee nominaties opleverden voor de Musical Awards. Van Vliet voelt zich als lesbienne vaak niet serieus genomen. ‘Als ik met mijn vriendin zoen op een feestje zijn er mannen die binnen de kortste keren om je heen staan en dan dingen zeggen als ‘mag ik mee doen?’, of die ons filmen. ‘Dan zeg ik: ‘Gast we doen dit niet voor jou! Ga weg’, zegt ze in Overdwars, het onlineledenblad van GroenLinks jongeren.

Hanna van Vliet (links) in Anne+. Beeld Filmbeeld Anne+
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden