RecensieMahalia

Mahalia maakt vooral indruk met het gemak waarmee ze de interactie aangaat met de zaal ★★★☆☆

Goed? Zeker. Onderhoudend? Helemaal. Maar memorabel?

Mahalia in TivoliVredenburg, Utrecht.Beeld Ben Houdijk

Mag Mahalia even een verhaaltje vertellen? Als een uitverkochte Ronda volmondig toestemt, volgt het relaas van een moeilijke driehoeksverhouding tussen de zangeres uit Leicester, haar vriend en zijn ex-vriendin. De laatste stond, in een poging haar ex terug te winnen, zomaar pats boem bij Mahalia op de stoep. Zo’n precaire situatie schreeuwde natuurlijk om een in een song verpakt signaal. Dus schreef Mahalia He’s Mine. Een smakelijk plaatje dat herinnert aan jarennegentig-r&b waar vingerknips en blazersaccenten het nummer zijn puls geven.

Het klinkt catchy, dansbaar en met een tekst die, net als de rest van Mahalia’s repertoire, uit persoonlijke relaties put. De zangeres, die als 13-jarige al een platencontract in de wacht sleepte, veroverde een eigen plekje in het uitdijende aanbod Britse zangeressen na Amy Winehouse.

Met een slepende zoete stem, die soms tegen het kinderlijke aan schuurt, verkent ze vanuit moderne soul andere genres zonder daarbij in het diepe te gaan. Simmer is aan het pootje baden in dancehall, Karma glijdt in een warm jazzbad en Hide Out leent wat hiphopattitude. Mahalianeemt daarbij de wetten van een popliedje in acht. Bijna al haar nummers hebben een instant meezingkwaliteit, zonder dat de geijkte wapens van de souldiva in de strijd worden gegooid. Hier geen showcase van vocaal kunnen, geen uithalen naar duizelingwekkende hoogten of adembenemend lang aangehouden vibrato’s.

Het heeft als gevolg dat Mahalia met haar stem, anders dan bijvoorbeeld Adele, geen onuitwisbaar stempel op haar werk drukt. Tegelijk borrelen voortdurend associaties op met zangeressen die hun niche hebben uitgehouwen in de genres die Mahalia verkent. Hiphop-Lauryn Hill in Hide Out, de meiden van TLC in de r&b van I Wish I Missed My Ex, jazzy Erykah Badu in Karma en je betrapt je er zelfs op dat je aan gezellige Adele moet denken elke keer als Mahalia aan het beppen slaat met haar publiek.

Maar misschien is het dat wel waarmee Mahalia zich als podiumartiest nog het meest onderscheidt van de andere zangeressen van haar generatie: het gemak waarmee ze buiten de muziek om de interactie aangaat met de zaal. Als ze de vrouwen in de Ronda apart neemt om wat vertrouwelijkheden te delen, voelt het als een gezellig avondje uit met de meiden.

Voor de rest kabbelt het allemaal net iets te aangenaam voort zonder dat je je ergens over verwondert of van je sokken wordt geblazen. Goed? Zeker. Onderhoudend? Helemaal. Maar memorabel? Daarvoor ontbeert de 21-jarige zangeres nog eigenheid en heeft ze zich iets te weinig geprofileerd. Van Mahalia’s kwaliteiten als zangeres ben je wel overtuigd, maar niet onder de indruk.

Mahalia

Pop

3 sterren

17/12, Ronda, TivoliVredenburg, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden