RecensieMaffiamoeders

Maffiamoeders is uitstekende en meeslepende onderzoeksjournalistiek

Het uitstekend gedocumenteerde en meeslepend geschreven Maffiamoeders werpt licht op een ondergrondse misdaadmultinational.

Op 15 augustus 2007 werden voor een Italiaans restaurant in het Duitse Duisburg zes mannen doodgeschoten. Niet lang daarna werd duidelijk dat het bloedbad de apotheose was in de strijd tussen twee criminele Zuid-Italiaanse families die tot de ’ndrangheta behoorden.

De Calabrese ’ndrangheta is een van de drie grote Italiaanse misdaadorganisaties, naast de Napolitaanse Camorra en Cosa Nostra op Sicilië. Volgens Nicola Gratteri, een prominent openbaar aanklager in Catanzaro, is de ’ndrangheta de enige misdaadorganisatie die op vier continenten actief is. Ze beheerst de mondiale cocaïnehandel, fungeert als witwasserette voor andere criminele organisaties en heeft haar tentakels overal in de bovenwereld uitgeslagen.

Maffiamoeders (4*)
Alex Perry. Uit het Engels vertaald door Hans E. van Riemsdijk.
Nieuw Amsterdam; 352 pagina’s; € 19,99.

Tot een jaar of twintig geleden was er niet zoveel bekend over de ’ndrangheta. De eerste barsten in het bolwerk van de omertà ontstonden door vrouwen uit ’ndrangheta-families die ervoor kozen om uit het systeem te stappen. Ze meldden zich bij justitie om hun verhaal te doen, wat een bovenmenselijke moed vereiste omdat ze wisten dat ze er hun eigen doodvonnis mee tekenden – de ’ndrangheta kent geen genade voor overlopers.

In Maffiamoeders vertelt Alex Perry, een Amerikaans-Engelse onderzoeksjournalist, het verhaal van enkele van die vrouwen. Zoals Lea Garofalo, die in juli 2002 besluit naar justitie te stappen omdat ze een ander, beter leven voor haar dochter Denise wil dan dat in een ’ndrangheta-familie. Die moed kost haar het leven. In november 2009 wordt Garofalo, na helse jaren, in opdracht van haar eigen man Carlo vermoord en haar lijk in zwavelzuur opgelost. Giuseppina Pesce, die ook tegen haar eigen ’ndrangheta-familie getuigde, was een vergelijkbare calvarie beschoren, al werd zij niet vermoord – nog niet.

Het uitstekend gedocumenteerde en meeslepend geschreven Maffiamoeders werpt licht op een ondergrondse multinational die vooral dankzij moedige vrouwen als Lea Garofalo flinke klappen te verduren heeft gekregen, maar nog lang niet verslagen is – en misschien wel nooit zal worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden