Stijlpastor Corbyn en Maduró

Maduró en Corbyn, allebei snorremansen, en wel hierom

Esquire’s hoofdredacteur Arno Kantelberg bekijkt hoe een eenvoudig accessoire kan bijdragen aan het imago van een politicus.

Jeremy Corbyn (R). Beeld EPA

Wat ik tijdens de Koude Oorlog zo fijn en overzichtelijk vond, was dat die rechtse dictators in Zuid-Amerika er ook echt uitzagen als boeven. Pinochet, Videla, daar kon je niet anders dan een gezonde hekel aan hebben. Die zagen er karikaturaal slecht uit, de gemene ogen verstopt onder een donkere schurkenbril. En altijd een afgemeten snor, hè, in vorm schipperend tussen de Adolf en de Josef. 

Bij linkse despoten is de recensie een stuk lastiger. Neem de Venezolaanse president Nicolás Maduro. Het geborstelde haar, de fijne volle snor, het onhandige postuur... Deze man oogt niet als iemand die het leger op zijn eigen bevolking afstuurt, eerder als de koddige liefdesbaby van Henk Krol en Peter Timofeeff. De voormalige buschauffeur Maduro hult zich ook niet in militaire parafernalia, maar in babyblauwe of pistachegroene overhemden. Die hemden zijn strak gesteven als de zakdoeken van wijlen mijn moedertje. De suggestie van onkreukbaarheid.

Nicolas Maduro. Beeld AP

Onder die hemden draagt Maduro steevast een helwit T-shirt met ronde hals, crew neck genoemd. Evenzo aandoenlijk: die hemden van hem hebben altijd een borstzakje, soms zelfs meerdere. Hij zou daar eigenlijk een paar pennen in moeten parkeren, net als zijn marxistische partner in crime Jeremy Corbyn. Niet om daadwerkelijk mee te schrijven, maar om de ­betrouwbaarheid van een boekhouder te impliceren. Een man met een wit T-shirt onder zijn overhemd en twee pennen in zijn borstzak, die kán geen kwaad in de zin hebben, toch? Eens te meer het bewijs hoe een simpel ­accessoire kan bijdragen aan het imago van een politicus. Corbyn draagt zelfs twee ballpoints in zijn borstzak. Want stel je toch eens voor dat eentje het begeeft. Wauw, deze man is op alles voorbereid! 

Wat dat betreft is Corbyn nietsontziend. De Labourleider schroomt niet om de pennen in zijn borstzak te combineren met een heuse schoudertas. De man met smaak zal even ­moeten slikken, maar de schoudertas is de Ruud Geels onder ­­de deugaccessoires: dodelijk efficiënt.

Maar goed, we hadden het over Venezuela. De ironie wil dat de man die daar de goede vrede moet herstellen, Maduro’s nemesis Juan Guaidó, ­altijd in een westers pak loopt. Met wit overhemd en glimmende das. Die hij ook nog eens knap weet te stroppen. De kapitalist. En het ontbreekt deze Guaidó zelfs aan een socialistische snor! Nou ja, ach, Henk Krol en Peter Timofeeff hebben hem ook niet meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden