Column Aaf leest sterren

Madonna denkt niet in problemen maar in oplossingen en Aretha Franklins testamenten bewijzen hoe geniaal ze was

Gebocheld

Een van de vele winstpunten van het winnen van het Songfestival: we kunnen nu een jaar vullen met nieuwtjes over het hoe, wat, waar en wie presenteert het eigenlijk? Een vol jaar Eurovisiespeculeren. Nu is het nog leuk. Geniet ervan.

In dit kader: Hans van Willigenburg, weet u nog, heeft al aangegeven dat hij het Songfestival niet gaat presenteren. Die bittere pil kunt u vast slikken.

Van Willigenburg presenteerde het programma in 1976 en 1980, maar ziet zichzelf er niet meer toe in staat. Dat is te prijzen in een mens: zelfkennis. ‘Nee, zeg, natuurlijk niet. Daar ben ik veel te oud voor’, zei hij kort en bondig.

Wel heeft hij een tip voor de toekomstige presentatoren: beheers het Engels. Dat is meestal een uitdaging voor Songfestivalpresentatoren, maar dat lijkt mij in Nederland niet zo’n probleem.

Hans van Willigenburg. Beeld Nederlandse Freelancers

‘Daar ben ik veel te oud voor’ is meteen het bruggetje naar Madonna, die dat nou nooit eens over zichzelf zegt. Is óók te prijzen, maar dan moet je wel een goeie show geven. En dat deed zij tijdens het Songfestival, daar zijn 200 miljoen kijkers het roerend over eens, niet. Ze zong erg vals en danste, tja, minimaal. Ze leek zelfs licht gebocheld.

Maar Madonna denkt niet in problemen, zij denkt in oplossingen. Op haar eigen YouTubekanaal zette zij haar optreden, maar dan met een geheel nieuwe geluidsband eronder, waarop ze wél zuiver zong.

Als u een uurtje over heeft, is het heerlijk om beide versies van Like A Prayer – vals en zuiver – te beluisteren. Pure comedy. En leedvermaak, maar dat kan Madonna wel hebben. Ze heeft namelijk een gigantisch bord voor haar kop.

Testamenten

Dat brengt ons erop: hoe meer uw sterrenkijker de sterren analyseert, hoe meer ze er achterkomt dat bij elke artiest wel een steekje los zit. Er is altijd sprake van een depressie, iets in het spectrum, iets manisch, megalomaans of dwangerigs – creatief zijn heeft kennelijk een prijs: dat je ook een moeilijker kantje in je leven moet hebben.

Eén ding is zeker: alle artiesten zijn slecht in hun administratie op orde houden. Daarom komt uw sterrenkijker bijna wekelijks nieuwsberichten tegen over de zoveelste acteur die door zijn boekhouder is opgelicht of een contract niet heeft begrepen.

Een prachtig voorbeeld kwam deze week in het nieuws, over Aretha Franklin. Tussen de bankkussens in haar huis was driekwart jaar na haar dood ineens een testament gevonden. Er bleken ook nog twee testamenten in een kast te liggen waarvan nu pas de sleutel was opgedoken.

Aretha Franklin Beeld Redferns

Zo’n kort bericht, zoveel vragen. Hoe slecht werd het huis van Franklin al die tijd schoongemaakt? Want dat testament tussen de bankkussens stamde uit 2014. Al die tijd de kussens niet uitgeklopt.

En: hoe schattig was Franklin, dat ze, met haar ongetwijfeld grote nalatenschap, het wel prima vond een vaag papiertje in een bank te steken voor als ze dood neerviel?

En, of nee, maarrr, dacht uw achterdochtige sterrenkijker: zouden die drie testamenten niet na haar dood geplant zijn door familieleden die zichzelf er heel handig in hadden opgenomen?

Nee, dat was niet zo. Want de tekst was ook nog eens amper leesbaar.

Zoiets verzint alleen een echt groot genie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden